ถึงผมจะเป็นคนมีอดีตแต่ก็ไม่มีอนาคตนะ เหอๆๆ
อนาคตภาพของเราจะเป็นเยี่ยงไร เมื่อมองผ่านป้ายโฆษณา อีก 9 ปีข้างหน้าทำให้อดคิดไม่ได้ว่าวันนั้นเราคงจะเป็นชายกลางคนอายุ 35 ที่ผ่านร่องรอยแยกของเปลือกโลกในอดีต รอยเหี่ยวย่นของความเหงา คงไม่ต่างอะไรจาก 9 ปีที่แล้ว ที่ต้องอยู่กับความมืดด้านความรัก แต่แท้จริงแล้วเราก็ไม่ได้แสวงหาความสัมพันธ์เชิงลึกที่คู่รักหลายหลากในโลกนี้เค้ามีกันไม่ใช่หรือ
มองดูดวงดาวก็ยังเป็นดาวดวงเดิม แต่สิ่งที่แปรเปลี่ยนไปก็คือใจของเราเองทั้งนั้น วันใดที่เศษดาวล่วงหล่นลงผืนดินวันนั้นคงจะเป็นวันที่ปลดเปลื้องทุกอย่าง จะมีใครฉุดมือเอื้อมคว้าดาวร่วมกันก่อนที่มันจะสลายหายไปในคืนอันมืดมิดซักวัน
หรือจะต้องติดเกาะกลางของใจเราเองไปจนวันสุดท้าย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น