วันอังคารที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2554

เมื่อความมืดปกคลุม

ความมืดดำแห่งรัตติกาลครอบคลุมเรื่องราวรวดเร็วรุดหน้า ซ้ำเดิมภาพฉายของความขุ่นมัวทางความสัมพันธ์ เมื่อน้ำมันกับกระดังงาไฟที่เร่าร้อนถาโถมเข้าใส่กันสิ่งที่ย่อยยับคือ คือราคะที่ก่อเกิด เหมือนดั่งความฝันที่สุขล้นด้วยตัณหา นั่งเหม่อมองถึงวัฎจักรเดิมที่เริ่มขึ้น


เมื่ออาหารไม่อาจสนองความอิ่มเอมทางกายได้อย่างแท้จริง ต้องลิ้มลองสมสู่สิ่งที่ทำใหอิ่มหนำทางกายาจิต ปล่อยให้มันเป็นไปตามยถากรรมแห่งความมืดดำ


คืนดาวฝนโปรย อ่อนระโหยโดยฝน หวังกอดก่ายใครซักคน ให้ผ่านให้พ้นอาดูร
ดั่งมีเมฆใหญ่บดบัง ฟ้าคลั่งน้ำหลั่งลงตลิ่ง หัวใจแนบซบไอดิน แดดิ้นอดสูเดียวดาย
อุบัติพบเจอจันทรา กลางป่าพันธนาการงามยิ่ง ฉุดร่างขึ้นจากพื้นดิน เหม่อมองทุกสิ่งกลับกลาย
แววตาจันทรางามงด ไม่อาจอดห้ามใจได้ไหว จึงได้ทอดตาเอนกาย มอบหมายเผลอใจไปกับจันทร์


นิราศคืนหนึ่งในภวังค์ Jadenathee รศ.2011

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น