ผู้คนมากมายในสองสามวันที่พบเห็นกับบรรยากาศปริญญานิยมอีกแห่งหนึ่งในมุมเมืองไทย เมื่อโลกใบเดิมที่พบเห็นเชื่อมั่นในประเพณีนิยมศรัทธาผู้สูงส่งในแผ่นกระดาษมากกว่าภายในรอยหยักก็ยากที่จะห้ามปรามความนิยมชมเชย รถราอุ่นหนาคราคร่ำด้วยคนหลากหลายจังหวัดที่ดั้นด้นมาเพื่อชักภาพกับบุตรหลานเพื่อนฝูง เป็นวัฎจักรเรื่อยไปจนวันหนึ่งคงเป็นสิ่งชินตาและเกลื่อนไปด้วยลัทธิปริญญานิยม
ความล่มสลายในระบอบรัฐและเอกชนแบบผสมผสานใกล้เข้ามาทุกที มนุษย์ผู้ทำสิ่งลวงตาให้มีการยึดติดและขั้นระดับต่างๆเหล่านี้จะย้อนกลับมาทำร้ายองค์กรผู้คนที่ทำงานตากเหงื่อ การรื้อฟื้นระบบในให้กลับสู่ความโปร่งใสเลือนลางทุกที หวังพึ่งพาบัณฑิตใหม่ๆคงยากยิ่ง เพราะวัตถุนิยมและความสะดวกสบายปกคลุมสติปัญญาที่เป็นความต้องการในการพลิกฟื้นประเทศและสังคมนี้ไปสิ้น ป่วยการที่จะบอกว่าองค์กรและบรรษัททั้งหลายจะยืนนานในระบบต่อไป
ทำหน้าที่ของเราต่อไปภาพรวมองค์ใหญ่ใครเป็นผู้ลิขิต มือเล็กๆสมองลีบๆคงมีได้แค่อักษราพร่ำบ่นไปตามกาลเวลาที่รู้สึก
แรงบันดาลใจหายไปแต่จะกลับมาเมื่อหยาดฝนโปรยอีกครั้งในวันรุ่ง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น