เมื่อเหมันต์ยาวนาน อาบแสงจันทราเบื้องบน ฟ้าใสโปร่งลมหนาวยะเยือกเคล้าคลอผิวกายที่พากันแตกกร้านยามอณูหนาวพริ้วผ่าน น้ำค้างยามเช้าเกาะแก่งอยู่ที่ปลายดอกหญ้าปลิวไสว บรรยากาศที่ผู้คนมากมายปรารถนาและคุ้นชินกับปฎิมากรรมธรรมชาติรังสรรค์วัน หนาว แต่ยามนี้ความหนาวเหน็บ กับแสงจันทราได้โรยราล่วงลง ความงดงามจางหาย เหตุเพราะจันทราเปล่งแสงแจกจ่ายมากมายพบเห็น มนต์เสน่ห์ต่อคนลดลง เป็นความธรรมดาของฤดูกาลที่ผ่านเปลี่ยน
แต่บัดนี้หยาดฝนเม็ดสวยโปรยลงมากลบ เงาของจันทราในหน้าหนาวหมดสิ้น ระหว่างที่เม็ดฝนร่วงหล่นจากบนฟ้าเหม่อมองลอดผ่านความใสเย็นสะท้อนแสงบดบัง แสงจันทราที่สาดส่องราวกับเส้นผมสลวยบดบังภูเขาที่ตั้งตระหง่าน สุขใจที่ได้เฝ้ามองแม้จะต้องเปียกปอนกับสายฝนเม็ดงามแต่ยามหนาวนี้หยาดฝนได้ ชโลมจิตใจให้ต่อสู้กับความเหน็บหนาวสกาวใจ
อยากให้เจ้าได้รับสารนี้ ว่ายังมีชายเหงาเฝ้ารอหยาดฝนเม็ดงามโปรยปรายมาสู่กลางใจอีกครั้ง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น