ได้ยินเรื่องราวของใครหลายคน จากบนถนนที่ล้วนลวงหลอก และอีกหนึ่งคนในร้านกาแฟดอยหนึ่งในเชียงราย ใจกลางนิมมานกับความสัมพันธ์ที่ไร้ความคาดหวังแต่ลึกซึ้งในแววตา มันเป็นอีกหนึ่งความสัมพันธ์ที่เข้ามาและคิดว่าคงจะจากไปในเวลาอันใกล้ ฟังเรื่องราวชีวิตหมุนเวียน พ้นผ่าน พร่ำบอกถึงการเสียดายเวลาที่มีค่าผ่านมาแล้วเล่าแต่เข้าใจ
ไม่รู้สึกแปลกซักนิดเพราะมันมากมายหลายมิติที่เวียนวนเข้าใจแล้วเข้าใจซ้ำกับความเบื่อหน่ายของสิ่งเดิม แต่เธอก็เป็นอีกหนึ่งชีวิตที่มีรูปแบบ สดใสในวัยที่สมควรแก่ครอบครัวและชีวิตแม่ของลูก อย่างน้อยแววตาของเธอก็งดงามแฝงสิ่งเศร้าเล้นหลบ เฉกเช่นแววตาของเรา เมื่อเราสบตากันมันมีบางอย่างบอกเล่าว่าในเร็ววันมันจะหนักข้อขึ้่น และไปกันใหญ่
มื้อเย็นที่หลีกหนีจากกลุ่มเพื่อน คนเดียวกับมื้อเดิมๆ ร้านเก่าๆริมถนนนิมมานเหมินทร์ กลับมาอยู่กับตัวเองพร้อมที่จะต่อสู้กับระบบในองค์กรที่จำเจ รอคอยเวลา วารีที่จะเข้ามาเปลี่ยนสิ่งเก่าๆ
มอคค่าที่หวานหยาดเยิ้มด้วยแววตาของเธอ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น