น้อยคนที่จะมองเห็นส่วนใหญ่ของพระจันทร์ยิ้ม มันช่างแสนจะดูมืดดำ แตกต่างจากส่วนสว่างอย่างสิ้นเชิง ชายขอบล่างของสังคมกระแสหลักยังมีมุมเหงาของเงาชายที่ไร้วี่แววของแสงสว่าง อีกคืนที่ใจสั่นเพราะฤทธิ์เดชของเมล็ดกาแฟสด หรือจะต้องงดคาเฟอีนไปชั่วชีวิน
ยังคงเดินทางตามรอยดาวแสงจ้าของคืน เดือนหม่น ตามมาไกลเหนื่อยล้าแต่ไม่ย่อท้อต่อรอยทางที่แตกระแหง มื้อเที่ยงแรกกับมารดาในปีกระต่ายยังรู้ว่ามีคนหนึ่งที่หวังดีเสมอกับเราก็ คือ ญ ผมผสมสีวัยห้าสิบกลาง รักแม่นะครับ สิ่งที่ไม่เคยบอกเป็นรูปธรรม แต่ในใจรู้สึกเสมอ เมื่อแม่คิดถึงลูกชายให้มองเด็กน้อยเตะบอล ภาพทรงจำที่แม่คงคุ้นเคย
ไม่รู้ค่ำคืนนี้จะมีโลกียะสุขแบบคาว หรือหวาน ขอเสพสุขตามประสาคนขอบล่างของสังคมนิมมาน ว่ากันว่าเป็นจุดที่สังคมทุนนิยมฟูเฟื่องที่สุดแห่งหนึ่งในเมืองไทย แต่ไหงกลับไม่สะทกสะท้านกับกระแสดังกล่าว
ผมเป็นทหารเรือกินเนื้อไม่กินน้ำ ผมเป็นทหารยามกินน้ำไม่กินเนื้อ ...แต่ผมจะกินทั้งสองอย่าง เพราะเป็นแค่คนธรรมดา 555
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น