แดดครึ้มที่ปกคลุมวันทั้งวันอาจทำให้ใจใครหลายคนหม่นหมอง หากลองย้อนมองความผิดพลาดหลังหนที่เคยผ่านเทียบเคียงอุปสรรคตรงหน้าต่างกันราวฟ้ากับเหว เมื่อสิ่งต่างๆเสียดสีผ่านพ้นไปกับเวลาที่นานเนิ่นจะพบว่าความงดงามของโลกยามนี้ ที่อยู่ปัจจุบันนี้งามงดหยดย้อย เกินความปรารถนาใด
ปล่อยผ่านไปตามห้องหัวใจและปลายประสาท ครุ่นคิดเนิ่นนานหนักหน่วงถ่วงจิตให้ลึกต่ำดำมัว สู้คิดถึงปัจจุบันที่เรากำลังหายใจเข้าออกอย่างช้าๆ บางผู้หลงลืมจำเสียไม่ได้ว่าครั้งสุดท้ายที่หายใจเต็มปอดนั้นเมื่อไร หายใจลึกๆชีวิตจะยืนยาว หายใจสั้นๆชีวิตก็จะอับแสงสั้นลง นี่คือสิ่งที่จริงแท้ที่ร่างกายรังสรรค์ให้ต่อสู้กับสภาวะอากาศและฃีวิตในโลกปอดแหก
ฉันจะไม่แบกโลกแบกปัญหาเอาไ้ว้ ถ้าฉันรู้ว่าปัญหานั้นมีทางแก้และทางออก ฉันจะไม่ทุกข์กับเรื่องที่ฉันแก้ไขไม่ได้ เรื่องอะไรจะต้องขมขื่นอกตรมกับสิ่งที่นอกเหนือความควบคุม อักษรแปลงบางช่วง ของ รศ.ประทุมพร เจ้าของนามปากกา ดวงใจ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น