วันที่สายตาเอื้อนเอ่ย แววตาหมองเศร้าแ่ต่เร้าอารมณ์ใคร่ นัยตาคู่นั้นมันเปรียบดังกระดังงาเกรียมไฟแผดเผาลูกตาที่เหม่อมองร้อนวูบวาบ คงเป็นอารมณ์ก่อนกำเนิดเกิดมาของตัณหาราคะหรือสิ่งที่ไม่มีบทนิยาม มากมายพบเจอ แต่กับไม่รู้จุดกึ่งกลางของสิ่งที่พอ หรือ ดี
เพียงฝันที่ล่องลอยก็สะท้านไปทั้งหัวใจ ก่อเกิดตัวอักษรามากความหมาย ลึกซึ้งล้ำเกินเกินกว่าจะพรรณนา พระจันทร์ที่เต็มดวงคงไม่รับรู้ถึงเสี้ยวหนึ่งในอารมณ์
ชายรูปบางกลางลมหนาวกางเกงตัวโปรดเสื้อโทนดำราวกับไว้ทุกข์ให้รัตติกาลที่เยือกเย็น เตร็ดเตร่อยู่ท่ามกลางแสงดาวราวไฟในเมืองใหญ่ มุ่งหน้าสู่วิถีเดิมๆในร้านเหล้าดังกับกลุ่มเกลอสาวที่เข้าใจถึงสถานะและสิ่งที่เป็นอยู่ดีแท้แน่สนิทใจโดยไม่ต้องเอ่ยปาก
คิดถึงแววตาคู่นั้นที่ทำให้ใจสั่นไหวราวกับซดคาเฟอีนสด เวลาในโลกจริงเธอมีพันธะยิ่งใหญ่แต่ในด้านฝันวันมืดเราจะอยู่เคียงคู่ประสานสอดสายตาเกาะเกี่ยวความสัมพันธ์กัน จะรอถึงวันพรุ่งนี้ค่ำคืนที่จะจดจำไปอีกหนึ่งเรื่องราวของความชั่วร้ายในสังคมซับซ้อนซ่อนใจและกายในนิมมาน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น