จะเกิดอะไรต่อจากนี้ให้ความรู้สึกเป็นผู้ถือตะเกียงนำทางจะไม่คาดหวัง จะไม่โหยหา จะไม่กังวลต่อสิ่งที่มันยังมาไม่ถึง ในเมื่อต่อมยับยั้งชั่งใจเกิดอาการบกพร่องจะสุขเหลือล้นหรือต้องทนกลำกลืน คงได้รู้กันอีกไม่นาน มีเราเท่านั้นที่รับรู้ถึงสิ่งที่เราเป็นคนร่วมก่อร่างสร้างมันมาแต่แรกเริ่ม เมื่อถึงเวลาวิกฤตจริงๆคงต้องยอมเผยความในออกมาให้เห็นแท้แน่ชัด แล้วมันจะผ่านไปนะคะ
อาจจะคิดเยอะไปจนหงุดหงิดงุ่นง่านแต่ก็ไม่อยากทรยศต่อการตระเตรียมความพร้อมก่อนความสัมพันธ์ที่พิเศษครั้งนี้
วกกลับมาถึงภาระที่ต้องทำโดยเร็วมันก็ทำให้คิ้วกลับมาขมวดปมแน่นขึ้นอย่างแกะไม่ออก ไม่รู้ว่าจะสิ้นสุดเมื่อไรแต่ถ้าอดทนถึงที่สุดแล้วเชื่อว่ามันจะผ่านไปอยากกระโดดขึ้นไปอยู่บนอ่างปลาที่ว่ายวนนี้แล้วขอพลังเฮือกสุดท้ายจงอยู่กับตัวข้า
กำลังใจใหม่เอี่ยมขอให้ทำหน้าที่ด้วยนะคะ ขอโทษที่ยังพยายามดึงบางอย่างเพราะไม่อยากให้มันฉาบฉวยอยากให้คุณค่าของเรามันทวีคูณจนสูงสุด มีความสุขดีนะหวังว่าคงยิ้มออกกับความสัมพันธ์ของเรา
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น