เป็นเพราะเราเป็นเพราะเรามากกว่า คิดไปเองทำให้ใจเราเจ็บ สุขเพียงสุขเล็กน้อยยามพบคนถูกใจ เจ็บก็เจ็บก็เจ็บเกินใครเป็นเพราะใจมันบางเหลือเกินเป็นเพราะใจเราอ่อนอยากทำหัใจขึ้นใหม่อยากตกแต่งดวงใจเล็กๆให้แข็งแรงพอจะทนไหว พอแล้วพอ พอฉันพอดีกว่าคิดไปเองทำให้ใจเราเจ็บ...
วันที่ต้องสะสางให้เสร็จก่อนรุ่งสางในอีกสองวันจะเวียนมาถึงกับห้องสี่เหลี่ยมโคมใฟชุดเดิมที่เพิ่มเติมคือความเหงาเท่านั้นเอง คงไม่มีข้อความใดอีกว่างเปล่า พบเพียงแต่ร่องรอยภาพสลัวของเหตุการณ์ซ้ำที่เก่า กลิ่นกาย สายตาจางหายไป ทิ้งไว้แต่รอยทางแห่งความหลังที่ยังอบอวลในห้องที่เราต่างเคยเหยียบย่ำในคืนนั้น
ฉันไม่รู้ไม่รู้ต้องทนอีกนานเท่าไร
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น