ค่ำคืนแห่งการหลงลืมสิ่งที่เป็นตัวเอง ล่องลอยอยู่กับความอบอวลของกลิ่นอายไร้สำนึกกับสองเราที่เนิ่นนานในภวังค์แต่แสนสั้นในความรู้สึก เป็นอีกวันที่ความสุขเหล่านั้นกลับมาในระยะประชิด ขอบคุณบรรยากาศค่ำคืนที่หวังว่าคงไม่ใช่ืคืนสุดท้ายมันจะแนบลึกนึกคิดไปมากมายกว่าที่เห็นและเป็นอยู่แน่ แต่คงต้องรอคอยให้อะไรๆมันชัดเจน เป็นเรื่องของเวลาที่ผูกติด เมื่อศักราชใหม่เริ่มคืบคลานเข้ามาถึงวันนั้นคงจะมีอะไรที่ชัดเจนในแงุ่มุมของความรักที่หลีกไกลได้กลับเข้ามาพบพานอีกครั้ง
ขอบคุณที่เข้ามารับฟังความพยายามที่จะสื่อสารสิ่งที่อยู่ภายในให้ได้รับรู้ ขอบคุณที่เข้ามาทำให้รอยแยกเริ่มขยับเคลื่อนที่เข้าใกล้มากขึ้นและหวังว่าเธอจะมาสมานแผลร้ายลึกให้กลับมาจากอาการป่วยจิตเรื้อรัง และขณะเดียวกันขอโทษกับอีกฟากฝั่งที่หายไปคงเข้าใจเมื่อหัวจิตหัวใจมันเปิดกว้างก็พร้อมที่จะหักเหไปสู่หนทางที่ปรารถนายิ่งกว่า Thx & sorry
เจอมาร้ายดียังไงแต่ใจก็ยังต้องการในทุกๆวันโลกหมุนด้วยความรัก...by Crescendo
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น