สุดสัปดาห์ที่หลายๆคนมีวันหยุดยาวสามวันอยู่กับครอบครัว ท่องเที่ยวตามที่ใจปรารถนา แต่คนบางกลุ่มต้องตรากตรำทำงาน และก็มีคนบางส่วนของสังคมไม่ได้หยุดพักผ่อนเพราะเก็บสะสมเรื่องราวความยุ่งเหยิงของงานที่ค้างคาอยู่กับเงื่อนเวลา ที่จะต้องทำให้เสร็จควบคู่กับภาระขาจรที่มาจากความควบแน่นของงานหลายดานที่ไม่เป็นหมวดหมู่ไร้ะเบียบ ฟางเส้นสุดท้ายที่มีมากมายหลายเส้น มันพรั่งพรูออกมาพร้อมกับความสิ้นหวัง จากเรื่องราวของความรัก
ไ้ร้ซึ่งความเห็นใจจากคนใดรายล้อม นี่อาจจะเป็นรอยต่อครั้งสำคัญที่ทำให้ความคิดความอ่านกลับไปสู่จุดดิ่งแนวแนวที่แบนราบทางอารมณ์อีกครั้ง
ติดอยู่กับเวลาที่ต้องทำให้จบลงมาไกลเกินจะไปพร่ำเพ้อแล้ว ทำซักทีเถอะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น