พอใกล้กันแล้วมันไม่ใช่

     คงคิดฝันไปไกลเกินทำให้ต้องรู้สึกแบบนี้ แปลกจริงที่เวลาจะลองเริ่มรักใครแต่ มันก็มักมีสิ่งที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้นได้เสมอ รู้สึกดีซึ่งกันและกันแต่เมื่อเธอเอ่ยว่า เมื่อมาเรียนรู้ใกล้ชิดแล้วความรู้สึกมันไม่ใช่ ก็เข้าใจได้กับเหตุการณ์ที่เป็นไป แต่ก็อดช็อกไม่ได้เลยกับความหวังที่พังทลายโดยไม่ได้เตรียมใจกับมัน คาดหวังมากก็เจ็บปวดมาก ไม่มีใครผิดกับเรื่องราวที่มันมาถึงจุดนี้ ต่างคนต่างมีเหตุผลของตนเอง เธอก็เช่นกันคงไม่อยากต้องทนกับชายที่เต็มไปด้วยอดีตสิ้นหวังคิดวกวน ไม่มีแม้ความหวังในการหล่อเลี้ยงชีวิตที่ขาดหาย ไร้จินตภาพในการสร้างสรรค์เชิงสังคม ครอบครัว วันที่ต้องกลับมาอยู่กับตัวเองอย่างจริงจัง ขอบคุณที่ทำให้รู้สึกดีๆและในขณะเดียวกันก็ทำให้ได้รู้ว่า ความสัมพันธ์เราคงเป็นได้ที่ปรึกษาในSocial network แต่เมื่อมาพุดคุยใกล้ชิดกลับเกิดความรู้สึกปฎิปักษ์ต่อความรัก อะไรที่ไม่ใช่ก็อย่าฝืนนั้นถูกต้อง แต่เธอรู้บ้างไหมว่าได้ทำให้เศษใจของชายสิ้นหวังคนนี้ละเอียดเป็นผุยผง เบื้องหน้าของการแสดงคงต้องพบเจอและยิ้มให้ด้วยความอบอุ่นแต่ภายในนั้นมากมายที่จะเอ่ย มันไม่มีอะไรที่ต้องพูดไปอีกแล้ว เพราะใครที่เข้ามาก็จะรับรู้ความเป็นตัวตนแบบนี้ไม่ค่อยได้และถอยห่างออกไปตามกาลเวลา เมื่อไรที่จะเกิดความรู้สึกดีๆแบบที่มีกับจันทนีได้อีก หรือไม่มีแล้วหัวใจความรักสำหรับคนแปลกแยกที่เหมือนอยู่ลำพังในโลก