วันอังคารที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2553

วันที่ฉันป่วย

คนที่แพ้ก็ต้องดูแลตัวเอง วันที่เปื่อย กับอาการเดิมๆทุกฤดูเหมันต์ ภูมิแพ้แท้จริงแล้วแพ้อะไรกันแน่ แพ้ความเหงารึว่าแพ้ความขาว เหอๆ

วันที่อะไรๆก็ผลักหักเหให้ทำอะไรตรงข้ามกับความรู้สึก

มันเป็น effect ของยาก่อนอาหารรึป่าวที่ทำให้ความนึกคิด วิตกล่วงหน้ากับสิ่งที่ยังไม่เกิด เมื่อความสัมพันธ์ต่างๆมันพรวดพราดรวดเร็ว ตรงกันข้ามกับอีกฟากฝั่งที่ หยุด ค้างคากับความสัมพันธ์ ที่มันเริ่มห่างไปตามตัวและหัวใจ มันเป็นกฏที่ง่ายดายของความสัมพันธ์ เนื้อตัวอยู่ใกล้ หัวใจแนบชิดมันก็แน่นอนที่จะเหินห่างไปกับคนที่หัวใจห่างหาย กายไม่เคยแนบกัน ไม่มีใครทรยศต่อกฏข้อนี้

คงต้อง Heal ตัวเองให้แข็งแรงทั้งตัวและหัวใจเพื่อเริ่มต้นใหม่ในวันที่แสงตะวันแรกยิ้มรับทักทาย บายนะคะ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น