การที่ฉันโทรมา มาจากนิ้วสัมผัส การที่นิ้วสัมผัส จากสมองสั่งการที่สมองสั่ง มาจากหัวใจ โทร โธ่ โทร โถ
นอนแล้วเหรอคะ ไม่เป็นไรนะ ประโยคสั้นๆ แต่ก็เป็นอะไรที่ชินชา กับค่ำคืนที่เมามายไปกับฤทธิ์น้ำอำพัน
ตายละวาเกย์เต็มไปหมด เพิ่งรู้ว่าเราก็ hot ในหมู่เกย์เหรอวะเนี่ย เหอๆๆ
ยังไหวอยู่กับวันสุดท้ายของสัปดาห์แต่ไม่ใช่วันสุดท้ายของภาระทั้งตัวและหัวใจ ทั้งความจริงและความฝัน
เย็นนี้คงเป็นอีกวันที่น่าจดจำกับอาหารค่ำที่แสนธรรมดาแต่คงอบอวลด้วยความรู้สึกพิเศษที่แตกต่างกันในด้านความสัมพันธ์ที่แปลกไป ก็คงเป็นอีกวันก่อนที่จะต้องกลับมาสะสางสิ่งที่ผูกติดกับตัวเอง อยู่กับวันหยุดยาวๆที่แสนเดียวดาย อยากกลับไปหาแม่จัง แต่ก็คงต้องดูอะไรหลายๆอย่างที่เกี่ยวเนื่องกัน
Nobody is perfect....to be continue
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น