วันพุธที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554

พักตรงนี้ดีกว่า

            เพราะทางนั้นไกลอยู่ และไม่รู้ต้องเดินอีกไกลเท่าไร มีเรื่องราวมากมาย ที่ยังคอยให้เราเข้าไปพบเจอ ที่ตรงนี้นั้นมีต้นไม้ มีร่มเงาให้นอนสบายพักผ่อน ลมไม่แรงแสงแดดไม่ร้อน มีฟ้าเอาไว้ห่มนอนและรักแท้จริงใจ พักตรงนี้ดีกว่าเหนื่อยมานานกับความสับสนวุ่นวาย นอนเถอะนอนให้สบาย ตื่นขึ้นมาแล้วเดินต่อไปตามทาง ตื่นขึ้นมาแล้วแรงกลับคืน ยืนแล้วเดินต่อไปตามทาง
            เวลาที่หลายชีวิตต้องการกำลังใจต่อเติมพลังชีพที่อ่อนล้าท่ามกลางภัยพิบัติ ท่ามกลางจิตใจที่เสียสูญ ได้ผ่อนพักกับสิ่งที่หนักๆ ทั้งภาระงานการเอาชีวิตรอด การช่วยเหลือ ความสับสนที่ก่อขึ้นเอง การอยู่กับปัจจุบันคือสิ่งที่สำคัญ การพะวงถึงวันข้างหน้ามากเกินไปอาจทำให้เหนื่อยล้าอมทุกข์กว่าวันนี้ บางทีเราอาจไม่รู้ว่าหนทางที่เราเหยียบย่ำมั่นใจในทุกย่างก้าวจะมั่นคงแข็งแรงทนต่อแรงเสียดทานของสรรพสิ่งได้มากน้อยเพียงใด ไม่มีใครรู้ เราจึงควรใช้สติกำกับในทุกก้าวเดิน อาจโซซัดโซเซไปตามแรงลมพายุ เปียกปอนเพราะสายฝน ลมหนาว แต่มันคือบททดสอบจากธรรมชาติ ถามตัวเองว่าวันนี้เราทำดีกับสิ่งที่เป็นหน้าที่ของเราดีพอรึยัง บางผู้สวมหมวกหลายใบหลายบทบาท แขนไร้เรี่ยวแรงเพราะแบกสิ่งของมากมายในชีวิต แบกใจที่ทะลักออกมานอกตัวล่องลอยไปอยู่กับคนอื่น ผูกติดอยู่กับคนอื่น อาจเป็นทุกข์หนัก หากไม่ปล่อยวาง วันนี้ฉันทำหน้าที่ไม่ดีพอในหลายๆบทบาทที่ฟ้าประทานให้  การเป็นลูกที่ดี การเป็นคนทำงานที่ดีให้แก่องค์กร การเป็นคนรักที่ดีให้แก่ใครซักคน ยังคงรอคอยคำตอบจากทุกๆวันที่ผ่าน วันที่เหนื่อยได้พัก วันที่รักจะได้ไม่เหนื่อยกับสิ่งที่เกิดขึ้น  ฉันรักในสิ่งที่เรากำลังดำเนินไป ฉันรักในสิ่งเงียบงัน ฉันรักในความพอดี ฉันรักและรอคอยเธอผู้ซึ่งหลับใหลในภวังค์แห่งรัตติกาลที่เยือกเย็นเต็มไปด้วยม่านหมอกแห่งความกลัว ฉันรักเธอ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น