การเดินทางเพื่อพบกับ "วันใหม่"

             การเดินทางของเรือลำเดิมในกระแสน้ำอุ่นใหม่ ช่วงเวลาที่ผ่านมาสายน้ำที่เชี่ยวกราด อากาศรอบกายที่เหน็บหนาว ความทรงจำมากมายที่ผ่านเข้ามาตลอดระยะเวลาการเดินทาง บัดนี้ท้ายเรือและฝีพายเหน็ดเหนื่อยกับการควบคุมทิศทางเรือ คำนวณ ครุ่นคิดกับจุดหมาย เวลา ฟ้าฝนหลงฤดูท่ามกลางน้ำที่อุ่นขึ้น ไหลโชยเื่อื่อยเหมือนลมพัดพาในหน้าใบไม้ผลิ ผู้คนมากมายต่างเร่งฝีพาย ในห้วงมหานทีที่กว้างใหญ่ การเดินทางที่แสนเดียวดายกลับช้าลง ตามร่องน้ำที่เราเองเลือกทางเดินเอง รอบข้างมีสิ่งใหม่เกิดขึ้นมากมาย การยินดี ปรารถนาดี การอวยพร ร้องขอ กำลังใจที่หล่นหาย การได้หยุดพัก ผูกเชือกกับกิ่งไม้ริมทาง นั่งมอง น้ำไหลไปข้างหน้า เศษใบไม้แห้งบ้างสดบ้างร่วงโรย ไหลไปตามน้ำอย่างนอบน้อมต่อทิศทางการไหล  เย็นย่ำที่กำลังผ่านแสงแดดอ่อนละมุนค่อยๆกลบสีเทาของอดีตคล้อยต่ำลงท่ามกลางผีเสื้อน้อยใหญ่ ดอมดมดอกไม้ริมสองฟากฝั่งน้ำ ราตรีกำลังคลืบคลานเข้ามา ค่อยๆเอื้อมมือผูกเปลผ้ากับต้นไม้ใหญ่ข้างลำเรือ นึกถึงใครบางคนที่ทำให้เวลา และบางราตรีงดงาม ความห่างไกล ค่อยๆลบเลือนความสัมพันธ์ แต่ความรู้สึกยังอยู่ แค่ภาระและความเป็นจริง ทำให้ต้องก้าวเดินไปในภพและเวลาที่ต่างกัน วันพรุ่งนี้ การเดินทางจะเริ่มต้นใหม่ เพื่อพบกับเช้าวันใหม่ที่สดใส วันที่อดีต จะไม่กลับมาทำร้าย วันที่จะไม่ต้องรู้สึกผิดกับการไม่ตอบสนองสิ่งที่ดีงาม เพราะท้ายที่สุดเราก็ไม่อาจควบคุมการไหลของกระแสน้ำที่เปลี่ยนผันไปทุกวัน ร่องน้ำสายไหนที่ทำให้เราเดินทางต่อด้วยความสุข ปลอดภัย และได้ต่อเติมแสงแดด ค่ำคืนที่งดงามทุกวัน คงเร่งฝีพายต่อไปในทางเดินนั้น ทางเดินที่ฉันเองไม่รู้ว่าจะหมดแรงเมื่อไร แต่จะจดจำรายทางที่ยังมีความสวยงามรออยู่ มิตรภาพ ความห่วงใยที่ลอยลมมาหาในทุกๆวัน