วันที่เหมือนไม่มีความหมายอะไรนอกจากวันที่มีครบ24ชม.เหมือนทุกๆวัน แต่ย้อนเวลากลับไป3เดือนที่ผ่านมา ยังจำความรู้สึกถึงการได้พบกันในจอภาพสี่เหลี่ยมโดยบังเอิญแฝงความตั้งใจ ดีใจที่เราได้พบกันในช่วงเวลานาฬิกาชีวิตที่แทบจะหยุดเดิน ความเข้าใจก่อตัวขึ้นเรื่อยๆท่ามกลางอุปสรรคความต่าง ปัญหา แนวคิด สภาพสังคม การรับรู้ พื้นฐานจิตใจ อดีตที่เลวร้าย ดีงาม ผสมกับความอ้างว้างก่อกวนอารมณ์ ทำให้เป็นมารผจญความคาดหวังต่างๆ ฉันไม่รู้จากนี้ไปมันจะเป็นยังไง จะจบหรือจากในรูปแบบไหน จะมีสิ่งทดสอบอะไรอีกมากมาย จากภายนอกและภายในจิตใจของเราเอง แต่มันไม่มีอะไรสำคัญกระทบกระเทือนความมั่นคงที่มีให้ในความรู้สึก อาจมีบางครั้งบางอย่างเช่นวันนี้ ปริศนาที่ยังไม่ได้เอื้อนเอ่ยบอกกัน ฉันเชื่อถ้าเรามีกันจริงๆแคร์กันจริงๆ มันจะพรั่งพรูออกมาจากข้างใน โดยไม่ต้องบีบบังคับ หรือยัดเยียดความรู้สึกให้กันอีก
อดีตผู้คนของเราที่ผ่านมาอาจมีช่วงเวลาที่แตกต่างกัน มันเป็นสัจธรรมของความสัมพันธ์บนโลกนี้ หากวางใจที่จะอยู่คู่กันแล้ว ไม่อาจมีสิ่งใดเปลี่ยนแปลงได้แม้จะต้องเจ็บปวด จากคมหอกดาบทางใจทั้งจากตัวเองและมโนจิตที่ก่อขึ้นจากเหตุการณ์เบื้องหน้า ฉันพร้อมเผชิญกับเธอนับจากนี้
ฉันดีใจที่มีเธอ ฉันดีใจที่เจอเธอจริงๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น