วันอาทิตย์ที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554

เมื่อใดที่สายลมพัด

                 ความสงบนิ่งเพื่อยังประโยชน์แก่ผู้คนที่ปรารถนาดี การแสดงน้ำใจต่อใครก็ตามเป็นสิ่งที่ดีในช่วงเวลาที่สายลมพัดโชยมา แม้ว่าเราได้ตัดสินใจเลือกทางเดินที่ต่างกันมานานนับปี จุดหมายและสิ่งรอบตัวห่างไกลกัน บางอย่างคงหลงเหลือในความทรงจำดีๆ รู้ว่าจากนี้ต่างก็ต้องเดินแยกทางกันไป กว่าจะมาพบเจอกันใหม่คงเนิ่นนาน มิตรภาพสำคัญกว่าความสัมพันธ์ ขอบคุณที่ยังนึกถึงกัน การอยู่อย่างสงบเงียบแบบนี้คงเป็นสิ่งดีเพื่อรอคอย คำตอบหรืออะไรบางอย่างจากใครซักคนที่ต่างก็มีภาระหน้าที่ในยามยากด้วยกัน ความคิดถึงหยุดพัก และกำลังหมุนต่อไป บางทีจุดที่ความคาดหวังมันจางหายไปแบบที่เป็นอยู่ อาจดีต่อใครหลายๆคน ที่ร่วมสังฆกรรมภายใต้ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน ปัญหาที่ไม่อยากรับรู้ ความวุ่นวายของอดีต ปัจจุับัน  ไม่อยากคิดต่อเติมให้อะไรๆมันบั่นทอนไปกว่าการ ยืนอยู่ในจุดที่การเคลื่อนที่ช้าแต่การหมุนเบาบาง สายตาปรับระดับต่ำลง อัตราการกระพริบตอบสนองต่อสิ่งรอบกายก็ ต่ำลงด้วยสิ่งใด มีเพียงเราเท่านั้นที่รู้ ความสุขรอบกาย นับจากวันที่เราไม่ได้พบกัน ดิ่งลงอย่างช้าๆ ช่วยกลับมาต่อายุไขของจิตใจที่เย็นชาให้กลับฝื้นคืนมาอีกครั้ง เราต่างรู้ว่าสิ่งใดคือความจริง และความงดงาม หากมีการทับซ้อนหรือแชร์สิ่งใดไปเราคงรู้ดี ขอได้โปรดบอก ฉันคนนี้มีอยู่ อยู่ได้ด้วยความสงบนิ่งไม่ไหวติงต่อโลก และความสัมพันธ์ใดๆ เหนื่อยเพลีย อ่อนล้า หลับตา ฝันดี

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น