ตั้งแต่วันนั้น ที่บอกว่ารัก ฉันเริ่มแน่ใจมากกว่าครั้งไหน เพราะครั้งนี้แม้ไม่สิทธิ์ผูกพันกันมากกว่าคนในอดีตที่ผ่านมาแต่อนุภาคความคิดถึง ความห่วงใย ใส่ใจกันมันสะท้อนออกมาผ่านความรู้สึกบริสุทธิ์ ไม่เจือปนความใคร่ อยากได้หรือครอบครอง ตลอดเวลาเกือบ3เดือนฉันมีสิ่งดีๆเกิดขึ้นท่ามกลางสิ่งใหม่ๆรอบตัวที่มันสำคัญก็คือการที่เราได้พบ ได้คุย ได้รู้จักกันอย่างแท้จริง ได้รู้จักตัวตนของกันและกัน แม้จะพบว่าระยะห่างมันยังเท่าเดิมแต่ความสุขของการได้พบ ได้อยู่ด้วยกันอยู่ใกล้ๆในบางโอกาสที่เราไม่ได้ทำให้ความคาดหวังมันพังหรือก่อตัวเพิ่ม แค่ฉันรู้ว่าเรามีความสุขในขีดจำกัดที่เรายอมรับมันได้ และฉันสัญญาว่าจะไม่ทำให้มันสะดุดหยุดลง เพราะถ้าฉันเสียเธอไปจากชีวิตคงเสียใจและไม่ให้อภัยตัวเองอีก ความรักแบบนี้อาจต้องการเวลาที่ยาวนาน แต่สำหรับตอนนี้ฉันมั่นใจว่าแม้จะไม่ถึงฝั่งฝันแต่เราจะอยู่เคียงข้างกันไปแบบนี้ได้ ไม่ว่าสิ่งรอบตัวจะเปลี่ยนไปจนมองไม่เห็นสิ่งเก่าๆ เลยก็ตาม
สิ่งที่ฉันกลัวยังไม่เกิดก็ขออยู่กับสิ่งที่เป็นจริงและมีความสุขกับทุกวันที่ฉันมีเธอ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น