ถ้าหากเวลา เป็นเหมือนดังพู่กัน และใจของคนเหมือนดังกระดาษที่เป็นสีขาว
กระดาษของฉันคงมีแต่ความว่างเปล่า และคงไม่มีเรื่องราวมาแต่งมาเติมเท่าไร
จนเธอเข้ามา เข้ามาเติมแต่งใจ เข้ามาฝากเอาไว้แต่สิ่งดีๆเรื่อยมา ...
เพลงนี้เป็นของเธอผู้เดียวนะ ความข้องเกี่ยวนิดเดียวที่ฉันมี...
พระจันทร์ก็ยังคงอยู่ที่เดิม ไม่เคยหายไปไหน เหมือนกับบางคนแม้จะไม่ได้พบเจอ
แต่เค้าก็ยังอยู่ในใจเราเสมอ
คนเราอาจมีหลากหลายแตกต่างกันไป ฉันอาจสื่อสารได้ไม่เข้าใจว่าจริงๆแล้วต้องการพูดอะไร
สายลมบางครั้งก็พัดพาความเหน็บหนาว แต่บางคราวก็พัดพาความอบอุ่นมาสู่กลางใจเราได้อีกครั้ง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น