ช่วงเวลาที่เหมือนเคยอยู่ในฝัน จ้องมองดูสายฝนพรำ เหลืออยู่กับวันที่สายไป นั่งมองดูฟ้าคิดถึงเธอ
เธออาจเหน็บหนาวทุกคราวที่เจอะคลื่่นลม ก็ห่มใจฉันด้วยความอบอุ่นของเธอ
อาจมองไม่เห็นเส้นของขอบฟ้าไกล ยังมีแสงดวงดาวจะคอยนำทางให่เราก้าวไป
เธอแน่ใจ ฉันแน่ใจ
อิทธิพงศ์ กฤดากร ณ อยุธยา ต้า Paradox
****************************************************************
ไม่ทำอะไรให้เป็นชิ้นเป็นอัน แค่หลับแต่วันให้ถึงคืนใหม่ เพื่อค่ำลงจะได้มุ่งตรงออกไป
ไปทำลายเวลาที่มีค่าของชีวิต ไม่ว่าจะถูกหรือผิดก็ไม่คิดอะไร
เจ็บยังไม่พอใช่หรือเปล่า ยังแย่ไม่มากพออีกหรือชีวิตเรา ต้องหนักซักเท่าไรเธอถึงจะลืม
ความเศร้า ทำร้ายตัวเองจะช่วยให้ลืมได้จริงรึเปล่า ฉันถามจริงๆ
แต่ว่ามีบางคำที่เธอลืมไป ทำให้ภายในใจฉันมีปัญหา ก็ไม่แน่ใจ บอกฉันซักทีเธอบอกมา
รอฟังคำนั้นอยู่รู้รึเปล่า...หากเพียงได้ยินคงบินได้ถึงดวงดาว
มันคงเป็นความรักที่ทำให้ตัวฉัน ยังยืนอยู่ตรงนี้
อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข (แสตมป์)
*****************************************************************
เธอลองย้อนมอง หยุดเดิน พักใจไว้ก่อน แดดไม่ร้อนหมอกจางไปแล้วเธอค่อยเริ่มใหม่อีกครั้ง
วันนี้แค่เธอเหนื่อยกับรักที่สับสนไร้เรี่ยวแรงพลัง ฉันขอเป็นคนนั้นช่วยแบ่งเบามันได้ไหม
จะลองไขว่คว้าหาคำตอบจากเธออีกสักครั้ง แม้จะดูเลือนลางอ้างว้าง แต่ใจบางๆดวงนี้ก็มีสุข
แค่ให้เธอเข้าใจไม่ต้องกังวลว่าฉันจะทุกข์ เพราะท้ายที่สุดเราอาจแค่ผ่านมาพบเจอในวันเหงาเท่านั้นเอง
แค่สองเราชิดใกล้ โลกนี้ไม่ต้องการสิ่งใด ฉันเชื่อในสิ่งสำคัญของใจ มากกว่าสิ่งไหนที่บั่นทอนคุณค่า
เวลาหรือนาทีไม่สำคัญจากวันนั้นที่เราได้พบกัน จะเก็บช่วงเวลานี้ให้ยาวนานข้างความทรงจำของฉันและเธอตลอดไป เธอเชื่อเหมือนฉันรึเปล่า
เจตน์นที ราชเมืองมูล (หยก)
*****************************************************************
ไปทำลายเวลาที่มีค่าของชีวิต ไม่ว่าจะถูกหรือผิดก็ไม่คิดอะไร
เจ็บยังไม่พอใช่หรือเปล่า ยังแย่ไม่มากพออีกหรือชีวิตเรา ต้องหนักซักเท่าไรเธอถึงจะลืม
ความเศร้า ทำร้ายตัวเองจะช่วยให้ลืมได้จริงรึเปล่า ฉันถามจริงๆ
แต่ว่ามีบางคำที่เธอลืมไป ทำให้ภายในใจฉันมีปัญหา ก็ไม่แน่ใจ บอกฉันซักทีเธอบอกมา
รอฟังคำนั้นอยู่รู้รึเปล่า...หากเพียงได้ยินคงบินได้ถึงดวงดาว
มันคงเป็นความรักที่ทำให้ตัวฉัน ยังยืนอยู่ตรงนี้
อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข (แสตมป์)
*****************************************************************
เธอลองย้อนมอง หยุดเดิน พักใจไว้ก่อน แดดไม่ร้อนหมอกจางไปแล้วเธอค่อยเริ่มใหม่อีกครั้ง
วันนี้แค่เธอเหนื่อยกับรักที่สับสนไร้เรี่ยวแรงพลัง ฉันขอเป็นคนนั้นช่วยแบ่งเบามันได้ไหม
จะลองไขว่คว้าหาคำตอบจากเธออีกสักครั้ง แม้จะดูเลือนลางอ้างว้าง แต่ใจบางๆดวงนี้ก็มีสุข
แค่ให้เธอเข้าใจไม่ต้องกังวลว่าฉันจะทุกข์ เพราะท้ายที่สุดเราอาจแค่ผ่านมาพบเจอในวันเหงาเท่านั้นเอง
แค่สองเราชิดใกล้ โลกนี้ไม่ต้องการสิ่งใด ฉันเชื่อในสิ่งสำคัญของใจ มากกว่าสิ่งไหนที่บั่นทอนคุณค่า
เวลาหรือนาทีไม่สำคัญจากวันนั้นที่เราได้พบกัน จะเก็บช่วงเวลานี้ให้ยาวนานข้างความทรงจำของฉันและเธอตลอดไป เธอเชื่อเหมือนฉันรึเปล่า
เจตน์นที ราชเมืองมูล (หยก)
*****************************************************************
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น