คงเป็นสัปดาห์แห่งการย้อนวัยกลับไปหาสิ่งที่คุ้นเคย กับอาหารการกินความอบอุ่นครั้งเก่าหนหลังจากภวังค์เยาว์วัย การได้กลับสู่สถานที่ที่คุ้นเคย อบอุ่นปลอดภัย อาจจะเป็นช่วงสุดท้ายที่เราได้อยู่กับครอบครัวที่ดูเหมือนเป็นครอบครัวที่เป็นรูปร่างในชีวิตมากกว่าวัยใด และแม่ลองพร้อมกับเครือญาติที่ดีต่อเราอย่างไม่มีข้อแม้ ไม่น่าเชื่อว่าความเกี่ยวดองทางสายโลหิตไม่ได้บ่งชี้ความผูกพักที่เขาเหล่านั้นมีให้กับเรา
ไม่ได้มีDNAเสี้ยวใดที่คล้ายคลึงแต่กลับอุ่นใจทุกครั้งที่ได้ไปใกล้ชิดได้พูดคุยจากัน นานครั้งที่หลบลี้และสุขทุกทีที่ได้ไปเยี่ยมเยียนคงเป็นอีกช่วงเวลาที่เราคงจะเก็บเกี่ยวความสุขนี้สะสมไว้ในยามที่ทุกข์ยากทางอ้อมกอดของครอบครัว เวลาที่โดดเดี่ยวไร้ผู้คน
คงไว้ในอดีตที่แน่นิ่ง แต่ความสุขเกิดขึ้นทุกครั้งที่เราดึงมันมาใช้ ในมโนภาพของเด็กน้อยกับวิถีการเลี้ยงดูเก่าๆแต่อบอุ่น ขอบคุณ ครอบครัวญาณไตรรัตน์ จากตากถึงชัยนาท และตลอดไป
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น