ที่ที่เคยคุ้นตา อากาศแปรปรวนใจเรรวน กระแสฝนกระเซ็นซ่าน ริมหน้าต่างระเบียงเบื้องสูง
เหมือนรอคอยอะไรบางอย่างแต่ว่างเปล่า ความเงียบเหงาคลืบคลานเข้ามาอีกคำรบ สัปดาห์ที่ผ่านไปกับการพักผ่อน และเติมสมองกับประเด็นแตกต่างญาติมิตรระดับบนของประเทศ คงได้ประสบการณ์และมิตรภาพมากมาย ในอีกไม่ถึงเดือนแห่งการเปลี่ยนแปลงและเริ่มมุ่งหน้าหาสิ่งที่เป็นพลวัตการทำงาน
มหาบัณฑิตเตร็ดเตร่ไม่ต่างกับคนไร้หลัก แต่มันจะกลับมาเมื่อทุกอย่างสมบูรณ์ทางนิตินัย รออีกไม่กี่อึดใจ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น