ธุรกิจการศึกษา

กล้วยไม้มีดอกช้า..........ฉันใด
การศึกษาเป็นไป...........เช่นนั้น
แต่ดอกออกคราวไร......งามเด่น
งานสั่งสอนปลูกปั้น.......เสร็จแล้วแสนงาม

ปิ่น มาลากุล


บทประพันธ์นี้คงใช้ไม่ได้กับสถานศึกษาเอกชนที่มองเห็นเป็นธุรกิจมอง ตัวเงินมากกว่าผลผลิตที่งามงดของนักเรียนนักศึกษา สารเร่งที่ฉาบฉวย ส่งผลงอกงามในระยะต้น แต่ความต่อเนื่องของลิ่วล้อมันเป็นเครื่องชี้บ่งถึง กระบวนการถ่ายทอดสู่Processที่เมื่อเบื้องบนมองเป็นเชิงเศรษฐศาสตร์ ก็จบตั้งแต่ต้น สายป่านที่ยืดยาวพิจะประคับประคอง แต่ถึงกาลเวลาที่ความจริง ความงามของกฎที่เทียงธรรมเปิดเผย คงได้มองเห็นตอที่ผุดโผล่พ้นเหนือน้ำ


หลุดพ้นจากวงการศึกษาแบบอัตราเร่ง เครื่องจักรกลมนุษย์ไร้ ความคงภูมิในคำว่าครู บงการด้วยนโบายอุตสาหกรรมสังคมนิยมเบ็ดเสร็จ ยากที่จะต้านสิ่งที่อยู่ภายในประชาธิปไตยการศึกษาอย่างเรา คงต้องทบทวนถึงสิ่งที่ผ่านมา แล้วคงเข้าใจเหตุและผลของมัน 6 ปีของวัฎจักรการศึกษาแบบที่ว่ามันคงมากพอต่อการสรุปสิ่งที่เห็นและเป็นอยู่ อีกสถานที่ที่แรงบันดาลใจลดน้อยถอยลงทางวิชาการ


Jadenathee ผู้หันหลังให้วงการศึกษาแบบอัตราเร่ง 
ขอบคุณที่ทำให้รู้จัก ความดี ความจริงและความงาม แบบจอมปลอม