เมื่อวันที่ฟ้าเริ่มเปลี่ยนสี ฤดูกาลผันแปร สิ่งต่างๆรอบกายสรวลเสเหหักตามกระแส วาระแห่งการเริ่มต้นกับสิ่งใหม่ อนาคตที่สุ่มเสี่ยงแต่เสียดฟ้ากับเบื้องหน้าที่ต้องก้าวเดินอีกยาวไกลในหลายปีผ่านจากนี้ คงต้องตั้งสติกับการดำเนินเจริญรอยทางตามหาฝันใฝ่ในสังคมวิชาการ
ขัดแย้งแบ่งข้างแต่มันคือสิ่งที่เบื้องบนคนสั่งการให้เจริญรอย ฝันรายทางคงเก็บพับใส่กล่องใบใหญ่เอาไว้ก่อน
สิ่งที่ฝันกับสิ่งที่ชอบ มักสวนทางกับความจริงของวิถีที่ดิ้นรน ในชีวิตที่เลือกได้บ้างไม่ได้บ้างในบางเวลา
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น