วันที่ภาระกิจในเบื้องหน้าหมดจรดเนียนตา เหลือแค่ร้องเพลงรอระบบราชการมหาวิทยาลัยในการจัดการภายใน อนาคตที่เลือนลางกลับมาชัดเจนอีกครั้งหลังมืดดำไปชั่วนาตาปี สุญญากาศในการงานและสิ่งรอบด้านคงช่วยจัดกระบวนการคิดเราเสียใหม่ ผ่านค่ำคืนของสหายคุ้นเคยกับเสียงดนตรีเคล้าคลอ คงช่วยต่อเติมอารมณ์ความฝันมิตรภาพให้เดินตามรอยทางของมัน
บทเพลงมิตรภาพที่เอื้อนเอ่ย ถูกบันทึกด้วยความทรงจำและสื่อสมัยใหม่ฝากไว้ในฐานวีดีโอที่เมื่อเราไม่ค่อยได้พบกันคงนึกขำกับสิ่งที่ส่วนไร้สติทำให้เกิดความสุนทรีย์อย่างแยกไม่ออก
คงนิ่งพักผ่อนอีกซักพักค่อยก้าวย่างออกสู่โลกาหาสิ่งแปลกใหม่
ถ้าต้องพบสิ่งไม่พึงจิต ขอหยุดคิดพักใจและหัวคิดไว้ก่อน
วันเวลาจะนานสักเพียงไหน เพื่อนฉันคนนี้นั้นไม่มีวันห่าง และไม่มีวันจากไปไหน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น