วันอาทิตย์ที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

ขอบคุณทุกความรู้สึกที่หล่อหลอม

ทุกบทเพลงร้อยเรียง ทุกประสบการณ์ที่พ้นผ่าน ทุกความรู้สึกที่อาจลืมเลือน ทุกความทรงจำสีจาง ทุกเรื่องราวที่หล่อหลอม ทุกโสตประสาทที่ซื่อสัตย์ ทุกมุมมองที่เคยเห็น ทุกสถานะที่เคยยืน ทุกคนที่เคยเรียนรู้ ขอบคุณที่ทำให้ฉันมีวันนี้ 

ถึงซับซ้อนแต่สวยงาม ทั้งขื่นขมและอมหวาน แม้สับสนอยู่เหมือนกันแต่ฉันยังพอใจ...
เจอมาร้ายดียังไงแต่ใจก็ยังต้องการ ในทุกๆวันโลกหมุนด้วยความรัก...


ความรักคือสิ่งสวยงามเสมอ และไม่มีวันสูญสลายไปจากจิตใจมนุษย์ เฉกเช่นกับศาสนา เป็นคำสอนไม่มีวันเสื่อมสลาย มนุษย์เองต่างหากที่ทำให้ความรักและศาสนาสูญสลายไปจากจิตใจ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น