เสียงกีตาร์บาดเย็นไหลลึกจาก ธีร์ ไชยเดช คำร้อง ที่ละเมียดมะไม หลอนล้ำจินตนาการจาก พี่เล็ก Greasy cafe ผ่านการถ่ายทอดน้ำเสียงโดย อีฟ ปานเจริญ ทำให้เพลงนี้ครั้งแรกที่ได้ฟังรู้สึกถึง การคิดวนเวียน algorithm ที่หมุนคิดอยู่กับสิ่งที่พลาดมา ในบ่อที่กักเก็บความเดียวดายทรงจำสีดำ เก็บออมความหลังที่แสนยะเยือก หมุนวันเวลาผ่านปัจจุบัน ด้วยเหตุจากรักและความทรงจำที่มากมายในวันก่อนนั้น
วันที่อะไรๆตอบโจทย์สนองชีวิตที่ผ่านมาถึงจุดที่บางคนต้องยอมรับสิ่งที่เป็นจริงละทิ้งทุกอย่างเพื่อรักษาชีพให้ดำรงอยู่ต่อไป ไม่มีการขัดเกลาเล้าโลมจากบรรยากาศภายนอก ล้วนเกิดขึ้นและดับลงตามกรรม ในโลกหน้าหนาวที่ต่างออกไปฉันยังยืนเดียวดายที่เดิม ทุกอย่างมันได้เปลี่ยนไปหมดแล้วดังคำที่เราเคยกล่าวไว้มันจริงแท้แน่นอน การเรียกร้องสิ่งใดรู้สึกเชื่อมโยงเหมือนเก่าคงเป็นเหมือนเด็กน้อยร้องขอของเล่น แต่สุดท้ายก็ต้องบอกตัวเองว่ามันได้ผ่านมาแล้ว ไม่มีโอกาสนั้นอีก ได้เห็นโลกที่เต็มไปด้วยความปรีดา วันนึงชีวิตคนเราก็ต้องถึงพร้อมด้วยการมีคู่ครอง สังคมมนุษย์ที่สมบูรณ์ด้วยมิตรสหายรายล้อมยินดีกับการเริ่มต้น แต่เหลียวมองภาพถ่ายที่ยังไร้คนข้างกายเหตุใหญ่คงไม่มีใครตอบแทนเราได้ทำไมถึงยังวนเวียนอยู่กับวัฎจักรแบบนี้ ความรักของเรามันหาไม่เห็น หรือ ไม่มีความพร้อมที่เกิดจากเรา คงอยู่ต่อไปแบบที่เราเป็น อนาคตคือปัจจุบันที่เหยียบย่ำ การพบเจอลาจากรอคอยล้วนเกิดดับซ้ำซาก
นัยตาสีแดงจากการมีสิ่งแปลกปลอมที่ทำให้โลกสวยงามขึ้น การละเลยด้วยความเมามายบาดแผลตามร่างกาย เกิดขึ้นจากความไร้สติ ไม่อยากตื่นมาเจอสิ่งเดิมๆ เวลา ตอกย้ำให้ความคิดเดิมๆกลับมา เพราะใครเพราะเราหรือเพราะเธอ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น