พ่อหัดตั้งไข่ ให้จนฉันเดินเป็น
เตาะแตะก้าวทีละน้อยค่อยๆเข็น
จับเกาะพ่อเดินเล่นตามประสาเยาว์วัย
พ่อถอดรองเท้าไว้ให้เห็นตรงนอกชาน
ฉันเจ้าเด็กน้อยลองใส่สวมเดินภูมิใจ
อยากจะใส่ไว้ให้เหมือนแม้จะหนักยังเดินไหว
พ่อยิ่งใหญ่เหมือนภูเขาเราจะตาม
เติบใหญ่วันนี้พบชีวิตที่ผกผันจึงได้รู้ว่าการเดินมันไม่ง่ายดังใจ
วันที่ถูกทุกข์ทับถม ขมขื่นใจสักเพียงไหน
รองเท้าพ่อคู่ใหญ่ ยังสอนใจเรา
วันที่ถูกทุกข์ทับถม ขมขื่นใจสักเพียงไหน
พ่อยิ่งใหญ่เหมือนภูเขาเราจะตาม
ความทรงจำเลือนลางระหว่างช่วงเยาว์วัยเพราะหลากหลายปัญหาแต่สิ่งที่ดีๆหลายอย่างยังคงอยู่ในความทรงจำของเด็กน้อยที่พ่อสอนเตะลูกฟุตบอลตั้งแต่จำความได้ โต๊ะสนุ๊กตัวใหญ่หน้าบ้านเรา ที่พ่อสอนแทงคิวตั้งแต่หัวยังไม่ถึงผ้าสักหลาด กีตาร์ที่พ่อหัดจับคอร์ดจน ทุกอย่างเติบใหญ่ใกล้เคียงแต่เพราะบางอย่างที่ไม่ลงตัวเหตุผลของพ่อคงเป็นบทเรียนให้เราได้คิดพิจารณาถึงชีวิตคู่ที่พบพานผกผันพันผูกแล้วพลัดพราก การเดินบนรอยทางของอดีตไม่ได้เลวร้ายเสมอ ฉันเรียนรู้จากพ่อมากมายแต่สุดท้ายสิ่งที่ดีของพ่อก็ยังคงมากอยู่ในวันที่มิติครอบครัวห่างไกล แยกย้ายไปตามดาวที่โคจรไกลลับจากศูนย์กลางจักรวาลอย่างเรา วันที่พานมาพบกับความหมายพ่อก็ยังคงทำหน้าที่วนเวียนซ้ำไปซ้ำมาแค่เปลี่ยนถ่ายไปสู่ผู้มาใหม่ ฉันได้แต่เติบใหญ่ไปในทิศทางที่ถูกเลือก ยังคิดถึงสิ่งดีๆที่พ่อมีเสมอ
เจตน์นที = ผู้มีเจตนาดั่งมหานที และมันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆครับพ่อ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น