จันทรามืดเงาลับดับแสงจ้า ดั่งมนตราสะกดจิตคิดหันเห
รอคอยเจ้าต่อไปใจรวนเร คืนนี้เพลาดีที่เงาจันทร์
จันทร์คล้อยเคลื่อนออกคราสวาสนา จึงได้มาประสบพบเจอเจ้า
คืนนี้เป็นราตรีแห่งสองเรา จุมพิตเจ้าหลับใหลในเหมันต์
เรายังคงเหมือนเพื่อนเตือนสติ แต่ใจริอาจหาญตามประสา
ความรู้สึกซ่อนเร้นเป็นมายา สองกายาต่างรู้ถึงคู่กัน
วันพรุ่งนี้แม้นพบเจอละเมอฝัน ไม่รู้วันเวลาพาไฉน
จะพบโศกดังเก่าเคล้าทรวงใน แต่ดวงใจวันนี้มีแต่เธอ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น