ถ้าเปรียบการถือร่ม เท่ากับ ห่มความทุกข์สีเทาๆ
ชีวิตคนเราส่วนใหญ่ ก็จะถือติดตัวกันไว้ คนละหนึ่งคันอยู่แล้ว
หลายๆคน จะกางร่มโดยที่ไม่รู้ตัว และถือมันอยู่อย่างนั้น
กังวลว่าฝนจะตก กลัวจะเปียก แม้ขณะนอน ก็ยังคงกางอยู่
ทั้งที่จริงๆแล้ว ลองหุบร่มลง หรือโยนมันออกไป
แล้วลองมองขึ้นไปบนฟ้าอย่างชัดๆ กลับพบว่า บางทีฝนที่เราคิดว่ามันตกหนัก
กลับเป็นเพียงแค่ละอองฝนเท่านั้น หรือจริงๆแล้ว ฝนยังไม่ได้ตกเลย
จะทุกข์ หรือไม่ทุกข์ เราเลือกที่จะมองได้
จะหนักหรือไม่หนัก เราเลือกที่จะวางได้
จะสุข หรือไม่สุข เราก็เป็นคนเลือกเองได้เช่นกัน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น