ค่ำคืนลูกทุ่งวิจิตร ไม่เหมือนดั่งที่ตั้งใจไว้ ผู้คนมากมาย ไร้ความคึกคักเพราะผูกติดกับความคาดหวังมากจนเกินไป กลับมานั่งร่ำ น้ำสีอำพันในห้อง กับฟุตบอลทีมโปรดคงเป็นความสุขในรูปแบบที่คุ้นเคย
การนับถอยสู่อนาคตที่เปลี่ยนแปลง รอยต่อ ร้าวลึก หนทางที่มืดมนแต่สว่างไสวทางอิสรภาพ ขัดแย้งมิติทางสังคม หมดไฟแล้วกลับชีวิต"คนรับจ้างสอนหนังสือ" แล้วสิ่งที่ร่ำเรียนมาเพื่อ? ไม่มีคำตอบ มันขัดแย้งตั้งแต่แรกเริ่มจนมันมาไกลเกินที่จะกลับไปแก้ไข แต่ชีวิตที่ไร้ซึ่งสิ่งจูงใจ ก็คงต้องทำตามใจตัวเองบ้างคงไม่ผิดอะไร หันกลับไปมองผู้คนที่ห่วงใย ก็ไม่รู้จะหาคำตอบให้พวกเขาเหล่านั้นอย่างไรกับชีวิตที่กำลังจะเปลี่ยนแปลงไป
อิสระไร้เกียรติและศักดิ์ศรี ก็ยังดีกว่าผูกติดกับความคาดหวังของผู้คนสังคมและคนรอบข้างที่เมื่อถึงเวลาวิกฤตกลับไม่มีสิ่งใดตอบแทนในมุมของจิดและแรงบันดาลใจ ขอพลังจงอยู่กับท่านที่แสวงหาความอิสรชนทางความคิดและชีวิตที่ไร้ขอบเขตจำกัดทางสังคมแนวตั้ง...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น