บนรอยต่อมีรอยแผล จากวันที่แพ้ล้มลงหมดกำลัง บางเกินกว่าจะทานไหว หากเธอไม่พร้อมจะรับมันจากนี้ เกินคำอธิบาย...
สิ่งดีๆที่ผูกพันทุกวันที่เราอยู่ ต่างก็รู้แค่เวลาที่เราห่าง ต่อเติมวันที่ผ่านมาทุกรอยที่เราต่างในความหมายลึกเกินคำอธิบาย
วันที่เราหลอกตัวและหัวใจหลอกทุกอย่างรอบตัวหลอกความเป็นจริงอยู่กับความว่าง ความฉ้อฉลต่อความสัตย์ ฝืนความเป็นไปของสังคมแหวกกฏเกณฑ์ที่เห็นและเป็นครรลองของผู้คนส่วนใหญ่ หรือนี่คือจุดเริ่มต้นของเส้นทางที่มืดและหนาวเหน็บแบบที่เราต้องการมันจะต้องเจอรอยต่ออีกเท่าไรถึงจะเจอสิ่งที่มาผสานรอยแยกเหง่านี้ให้สมานกลับมาเป็นเหมือนเก่า ...
คืนนี้คนมากมายต่างเฉลิมฉลอง อยู่กับผู้คนที่รักแต่เรากลับปลีกวิเวกจากปฎิสัมพันธ์ เข้าสู่วังวนของอารมณ์ นี่คงเป็นความสุขอีกรูปแบบหนึ่งที่ยากนักน้อยคนจะเข้าใจและสามารถสัมผัสมันได้...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น