สุดท้ายและสุดท้ายและสุดท้าย อะไรที่มันไม่ถูกไม่ต้องก็เป็นไปตามครรลองของมันที่ควรจะเป็น สุดท้ายปอก็อยู่กับคนของเธอในวันเทศกาลที่คนค่อนประเทศให้ความสำคัญแต่เราก็คงอยู่กับความสิ้นหวังท้อแท้ทั้งเรื่องวิทยานิพนธ์ที่พยายามอย่างเต็มที่แต่ก็ยังไม่สำเร็จซักที เรื่องราวที่ผ่านมามันมีลำดับขั้นของความผิดหวังมาเป็นระยะๆทำไมต้องประเดประดังเข้ามาในช่วงเวลา ฤดูกาล และสภาวะที่มันยากจะฝ่าฟันขอนอนหลับพักซักวันเพื่อที่จะตั้งสติ พักหัวใจ พักตับไตไส้พุง ทุกอย่างสายตาที่ว่างเปล่ามันบีบรัดคิ้วที่แน่นขมวดปมมาหลายวัน ผ่อนพักตระหนักรู้ถึงความทุกข์สุขที่เป็นไป
ปอจ๋าไม่อยากอยู่ในวังวนของความคาดหวัง หวังในสิ่งลมๆแร้งๆ แต่จะทำยังไงได้เมื่อชะตาฟ้าลิขิตให้เราต้องมาทำผิดร่วมกัน แม้เป็นแค่ทางใจก็ตาม ฟ้าจ๋าฟ้าบอกทางออกของความสัมพันธ์นี้ทีไม่นานแต่ทำให้เกิดปฎิกิริยาทั้งในและนอกใจต่างๆนานๆ ปอได้โปรดอย่าทำให้เป็นแบบนี้เลย คิดถึงปอนะ
ปล.เธอคงจะมีความสุขกับสิ่งที่มันเป็นความถูกต้อง ขอให้มีความสุขในสามวันยี่เป็งนี้นะคะ แม้จะต้องเจ็บช้ำเหงาเดียวดาย จะไม่โทรหาละนะ เข้าใจจริงๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น