เหมือนเป็นเพียงสิ่งที่เธอคุ้นเคยแต่มองข้ามไป
ใจเปี่ยมด้วยรักและความห่วงใย ฉันนั้นให้ทุกอย่าง
อยากให้เธอได้เจอแต่วันที่ดี...
อะไรที่ทำให้เกิดความคาดหวัง อะไรที่ทำให้จิตใจเกินความร้อนรน
ก็เราเองทั้งนั้น เค้าไม่เคยสนใจแม้แต่น้อย ยังจะมานั่งอาลัยอาวรณ์
ชักจะเริ่มปลงกับความสัมพันธ์ครั้งนี้แล้วสินะ หรือว่าจะจบที่ใจเราเอง
มันจะเป็นหนทางที่ดีที่สุด หรือจะฝืนยิ้มต่อไปทั้งที่ใจด้านชา
เธอทำให้ฉันว้าวุ่นใจรู้ตัวรึป่าว คงนอนหลับปุ๋ยแล้วสินะ
ปล่อยเราเพ้อเจ้อต่อไปในค่ำคืนที่เย็นชาทั้งตัวและหัวใจ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น