อีกวันที่ใจเหงาเปล่าเปลี่ยว ไม่มีอะไร ไม่มีใครติดต่อ ไม่มีแม้ปฎิสัมพันธ์จากเสียงและโสตประสาท ว่างเปล่ากับจิตใจว้าวุ่น คิดถึงแต่แฟนคนอื่น ผู้คน โคมไฟรายล้อม เสียงพลุดังกึกก้อง แสงไฟสดสวย ผู้คนคึกคัก แต่มันเหมือนขาดอะไรไป ในหัวสมองและหัวใจว่างเปล่า กลับมาที่ห้องสี่เหลี่ยม ก็ไร้เงาคนเคียงข้าง อยู่หน้าจอ รอด้วยใจโหยหาแต่ก็ไร้วี่แววของความกรุณาจากสิ่งเล็กๆที่จะหล่อเลี้ยงจิตใจ ไม่มี ไม่มี เพราะมันไม่มีตั้งแต่แรกแล้ว รึจะแค่หยุดไว้เพื่อรอเชื้อไฟมาต่อเติม
ความคาดหวังเกิดขึ้น มันจะเกิดทุกข์ ก็รู้อยู่ยังปล่อยไอ้ความคาดหวังหลุดลอยออกมาจากเบื้องลึกของพันธนาการ พอๆๆๆพอแล้ว
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น