วันเสาร์ที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2554

ด้วยภาระและทางที่เราต้องเดิน

      อยู่ตรงนั้้นเธอคิดถึงฉันมากเท่าไร อยู่ตรงนี้เธอรู้ไว้เลยว่าคิดถึงเธอจนล้นหัวใจ ได้โปรดเธอจงมั่นใจว่าฉันคนนี้รักเพียงแต่เธอ...
      
      ทุกๆวันที่ผ่านไปไม่รู้ว่้าเราจะยังเป็นแบบนี้ได้อีกนานเท่าไร ฉันไม่ได้ต้องการวันที่เราต้องถึงจุดที่มันอิ่มตัวหรือมากมายเท่าที่ต้องการ แต่อยากให้เราได้มีเวลาิคิดถึงกันบ้าง เป็นแบบที่มันควรจะเป็น ไม่ทุกข์ไม่สุขล้นไปกว่าวันต่อๆไป แต่ก็ไม่รู้ฉันจะหักห้ามหัวจิตหัวใจได้มากน้อยแ่ค่ไหน  บางทีความรักมันก็ลึกซึ้งเกินกว่าจะบอกมาเป็นคำพูดหรือตัวอักษรจริงๆ แค่วันนี้มีกันอยู่ฉันก็มีความสุขมาก จากนี้ไม่ได้ต้องการอะไรแค่มีพรุ่งนี้ด้วยกันไปตลอด สัญญาว่าจะมีแต่วันดีๆให้กันนะ ^^

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น