อยากให้เรายังรักกันทั้งรักทั้งผูกพันกันด้วยหัวใจ
ท่ามกลางความรักและวิถีทางที่เราต่างเดิน ฉันรู้ว่าเมื่อมีจุดเริ่มต้นที่ใดย่อมมีจุดหักเหและจุดดับเกิดขึ้นตามมาเสมอ ทุกวันเฝ้าภาวนากับสรรพสิ่งให้เรายังคงอยู่ในเส้นทางที่เราต่างสร้างกันมาตลอดระยะเวลาสั้นๆ วันนึงอาจมีการเปลี่ยนแปลง แต่สิ่งที่ยืนยันความสัมพันธ์ของเราคงมีแค่สีหน้าแววตา และความรู้สึกที่สัมผัสถึง ไม่รู้ว่าถ้ามีสิ่งใดมากระทบความเข้าใจที่ก่อตัวอย่างเรียบง่ายจะทำให้เราหนีหายไปจากกันรึเปล่า ความซับซ้อนของความคิดและความรู้สึกอาจไม่สำคัญอีก ถ้าวันนึงเราได้พูดกันในบรรยากาศที่ง่ายต่อการรับรู้ วันนี้ความอิสระจากตัวของเราอาจทำให้คำว่ารักที่เปล่งออกมาเบาๆในใจมันดังก้องแคบๆในห้องภายในที่เราต่างรู้ ความรักและทุกอย่างที่มีให้มันมากจนไม่อาจก้าวล่วงผ่านสิ่งที่เป็นเธอเลย ความสุขที่ได้รับมันอาจเป็นเพียงสะเก็ดเสี้ยวหนึ่งที่กระฉอกออกมาจากจิตใจของเธอ แต่ฉันรับรู้และอยากอยู่ตรงนี้ไปอีกนานแสนนาน จนใจที่หนาแน่นนั้นเบาบางลง จนเสียงข้างในมันเล็กลอดออกมาให้เราได้รับรู้ในสักวันหนึ่ง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น