ยิ่งสัมผัสเข้าใกล้ความยากลำบากที่เกิดจากการทวงคืนของธรรมชาติ ได้สัมผัสถึงกลิ่น ภาพ เสียงร้องระงม บ้างคนบ้างหมา โอดโอยจากบาดแผลความเจ็บปวดสูญเสียทรัพย์สิน และบาดแผลทางร่างกาย ทำให้จิตตกไปบ้างตามการคาดเดาก่อนหน้านี้ ไม่คิดว่าใกล้เมืองกรุงเพียงนิดจะได้เห็นสภาพที่ย่ำแย่ ไม่มีใครหอบหิ้วเอาสิ่งของมีค่าออกมาได้โดยง่ายมีเพียงชีวิตและสัตว์เลี้ยงเป้ใบโปรด เท่านั้นจริงๆ สุดท้ายความยังชีพก็สำคัญกว่าสิ่งอื่นใด การได้เป็นฟันเฟืองเล็กๆในการหยิบยื่นเครื่องมือที่ตนเองมีอยู่ไปแบ่งเบาความทุกข์ร้อน ก็ทำให้สุขใจไปพร้อมกับอารมณืสลดหดหู่ ฟ้าหลังน้ำใหญ่ครานี้คงมีสิ่งเปลี่ยนแปลงมากมายใต้แผ่นดินที่เราเหยียบย่ำทุกวัน
การจากมาห่างไกลจากกระแสเชี่ยวกราดของเรื่องราวครอบครัวมากมายที่ยังครุกรุ่น กระแสเชี่ยวกราดของสายน้ำ การปรุงแต่งของจิตใจ ความเห็นแก่ตัวคนที่รายรอบ ไม่อยากจะรับรู้เรื่องราวสิ่งใด ทุกคนล้วนต้องรับผลของการกระทำทั้งสิ้น เราเองคงได้แต่เฝ้ามองอยู่ตรงกลางของเรื่องราวไม่เอนเอียงต่อ พ่อ แม่ พี่น้อง ญาติสนิท มิตรสหาย ทั้งหลายหลาก วันนี้ฉันเหนื่อย ฉันมีเรื่องราวให้คิดมากมาย ฉันมีกำลังแค่นี้ พรุ่งนี้ฉันจะตื่นขึ้นมาพร้อมกับความสดชื่น เพื่อคิดถึงเธอและก้าวต่อไป
คิดถึงฉันบ้างไหม...คนดี
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น