เมื่อก่อนฉันเคยมีความสุขโดยไม่มีมูลค่า แค่เช้าตื่นมาในวัยเยาว์ ตื่นมาพร้อมกับลูกเทนนิส หรือพร้อมกับเครื่องเล่นเกมส์ในเช้าวันหยุด ก็เกิดออร่าความสุขในระดับที่เปี่ยมไปด้วยจินตนาการล้นเหลือ มูลค่าความสุขค่อยๆเพิ่มราคาตามกาลเวลาน่าแปลกใจที่ความสุขของเราหรือของใครๆต่างมีความหลากหลายแต่สิ่งที่เหมือนกันคือช่วงเวลาของความสุขนั้นมักจะเลยผ่านมานานหรือมีเวลาแห่งความสุขเพียงชั่ววูบ ครั้งหนึ่งเคยมีความสุขในวัยรุ่นเพียงไม่กี่ร้อยบาทจากการใช้ชีวิตอยู่กับเพื่อนที่ร่วมสุขทุกข์แชร์ค่าอาหารการกินสุราเมรัย ความสุขค่อยๆลดลงมีสิ่งทดแทนช่วงเวลาแห่งนั้นพื้นที่แห่งนั้นมากมาย บางคนความสุขอาจไม่มีมูลค่าเหมือนเดิม อาจอยู่ในรูปแบบที่เปลี่ยนไปแต่สิ่งที่โหยหาคือภาพช้าๆสีสดใส ปนยิ้มเหงาๆ
ความสุขที่เราคุ้นชิน ความสุขของใครหลายต่อหลายคนคือต้องการให้ทุกอย่างกลับไปเหมือนเดิมเหมือนที่เคยรู้สึก แต่บางคนอาจไม่ได้อยากให้ทุกสิ่งอย่างเหมือนเดิมแต่แค่บางส่วนที่ขาดหาย หรือบางคนก็ไม่อยากให้อะไรเหมือนเดิมสิ่งเปลี่ยนแปลงวันนี้อาจเป็นความสุขที่สุดกว่า มนุษย์เมื่อผ่านความต้องการเบื้องต้น ก็จะสุขได้ชั่วขณะ เมื่อผ่านความต้องการท่ามกลางก็จะสุขไปอีกระยะเวลาหนึ่ง และสุดท้ายในบั้นปลายเมื่อความต้องการนั้นสมใจก็ยังมีสิ่งที่ยังต้องการอยู่ในขั้นบันไดถัดไปจนกว่าจะตายจากโลกนี้ไป
อยากผ่านไปในหมู่บ้าน บ่ายๆมีรถเร่ขายไอติมเปิดเพลงเสียงดังเป็นเมโลดี้ที่เด็กๆในซอยต่างรู้ดีถึงการเตรียมเศษเหรียญเศษสตางค์เท่าที่หาได้ตามหลังทีวีตู้เย็นจากกระเป๋าตังแม่เพื่อแลกมากับความสุขยามบ่ายหน้าร้อน ฉันยังคงคิดถึงสิ่งเหล่านั้น แต่มันเริ่มหายไปเมื่อเติบใหญ่ สุขอย่างอื่นทดแทนในราคาที่แพงมากขึ้น มากขึ้นๆ ตามสถานะสังคม กาลเวลา
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น