วันที่มี24ชม. เท่าเดิมแต่มีสิ่งอย่างหลายอันที่ต้องทำมากกว่าวันวานที่ผ่าน เรื่องราวรอบตัวสังคมที่หมุนผ่านเปลี่ยนทิศทางจนบางทีเราอาจยังไม่ทันได้ตั้งหลัก การรับรู้สิ่งที่สะเทือนต่อชีวิตรอบข้าง การวางหมากเงื่อนเวลาสำหรับเดือนต่อไป สามเดือน ปีต่อไป เป็นไปอย่างเข้าใจสภาพตามวิถีทางที่ยืดหยุ่นต่อไป การกลับไปซึมซับบรรยากาศครานี้คงได้ต่อเติมสายสัมพันธ์ทางวิชาการ การงานในบั้นปลาย เมื่อวันที่ท้องฟ้านิ่งสงัดเมฆหมอกจากหาย ทุกอย่างรอบกายกลับสู่ปกติสุขทางอารมณ์ สังคม ครอบครัว วันที่การฝึกฝนก่อตัวของความเชี่ยว เราคงได้กลับไปทำอย่างที่ฝันตั้งใจ
การเกิดมาของคนชั่วชีวิตนึง ไม่ได้มาอยู่ยืนยาว เราแค่มายืมโลกนี้ใช้เพื่อสร้างสิ่งภูมิใจบางอย่าง ไม่กอบโกยเก็บไว้ แต่ใช้มันไปในด้านกว้างขนานกับมิตรภาพความกตัญญู ตอบแทนสิ่งที่ส่งเสริมให้เป็นเรา หาความสุขใส่ตัวในแบบที่เราเป็นไม่เดือดร้อนใคร ยิ่งใหญ่ในกรอบที่เราทำได้ ยังประโยชน์ให้แก่คนรุ่นหลังสืบไป ไม่ฟุ้งเฟ้อ เรียบง่าย แต่ลุ่มลึกตามวิถีทาง
ความสุขจากชีวิตที่ผกผัน มีอยู่ทุกวันตรงตะวันขึ้นที่ขอบฟ้าเดิม อยู่ที่เรามองอยู่ที่เราจะเห็น
ความสุขง่ายๆกับอ้อมกอดการอยู่เคียงข้างลมหายใจ ความห่วงใย ร่างกายสามัญชนคนธรรมดา
ความผูกพันที่ใช้สัญชาตญาณ หลีกหนีทฏษฎีที่ขัดแย้งคิดมากวกวนก็ค้นให้พบความสุขได้...
เช่นกัน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น