วันอังคารที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2555
รักของเราและกระเพราตับ
วันที่แม่ป่วยหนัก วันที่เราไม่ได้พบกัน วันที่ดวงอาทิตย์ยังตกในทิศทางเดิม ตลอดชีวิตที่มีการเปลี่ยนแปลงมากมาย มีทุกข์สุขวันต่อวัน ความห่วงใยถ่ายทอดมาทางพันธุกรรมเราหลีกเลี่ยงที่จะไม่แสดงความรู้สึกไม่ได้ ต่อผู้ที่เป็นมารดา การเจ็บป่วบทุกข์ทนเป็นเรื่องของสังขารหากแต่การก่อเกิดนั้นมีเรื่องราวร้อยพัน กับการฝืนความสุขอย่างง่ายๆ หวังว่าจะดีขึ้นและเป็นปกติเพราะถ้ามีเหตุการณ์รุนแรงคงต้องแยกย้ายกลับสู่ภาระรับผิดชอบที่แปรเปลี่ยนชีวิตอีกครั้ง ยังไม่อยากเบนเข็มจากสิ่งทีเป็นอยู่ ได้โปรดอยู่ในเส้นทางต่อไป ขอให้แม่หายดีเร็ววัน อนาคตที่เหมือนระเบิดเวลา วิจารณญาณที่แฝงความน่าจะเป็นที่สูงส่งมันบอกมาตลอดว่าคงอีกไม่นานหากไม่รีบทำไม่รีบเดินคงต้องกลับไปอยู่พบเจอกับอะไรที่ไม่เคยหมายปอง ฉันหวังว่าฉันคิดหรือจินตนาการผิด วันที่ความคิดถึงห่างไกล รู้ว่าความรักจากอีกฟากฝั่งก่อตัว ขอให้ทุกคนที่พบพานผ่านมาไปกับคนที่ชื่อเจตน์นทีคนนี้ พบเจอแต่สุขสมหวัง แม้เราจะไม่ได้ไปต่อแต่ขอให้รู้ว่ายังระลึกถึง พรุ่งนี้ตะวันก็จะยังขึ้นในทิศตะวันออกเหมือนเดิมและฉันก็ยังคงรับแสงจ้า ศรัทธา ความรักจากใครซักคน และหวังว่าจะเป็นเธอคนถัดไป
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น