บางคนเปรียบชีวิตดั่งการเดินทางบ้างก็ว่าเหมือนเรือลำน้อยใน มหานทีที่กว้างใหญ่ บ้างก็ว่าเหมือนนกน้อยตัวจ้อยล่องลอยไปในนภากาศ แล้วแต่การเปรียบเปรยของแต่ละคน หากเลือกที่จะสุขนิยมมองเชิงบวกก็คงเปรียบชีวิตเหมือนการเดินทางไกลชั่วคราวสองหมื่นกว่าวันที่เราอาจหลงลืม เมื่อถึงช่วงเวลาหมื่นกว่าๆอาจจะเริ่มมีการทบทวนถึงการทำเพื่อตัวเองน้อยลงเืพื่อคนรอบๆข้างมากขึ้น อาจไม่มีสูตรสำเร็จตายตัวสำหรับการเดินทางไกลครั้งสุดท้ายของแต่ละคน ความสำเร็จในเบื้องต้น ท่ามกลางบั้นปลาย ความผิดหวัง เสียใจ สูญเสียเสียศูนย์เกิดขึ้นวนเวียนตลอดการย่างกรายเดินออกมาจากท้องแม่ วันแรกจนวันที่ตระหนักรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงโดยรอบของแต่ละคนก็ช้าเร็วเนิ่นนานต่างกัน
เปรียบความรักกับการเดินทางและนาฬิกาของชีวิตคงเปรียบเสมือนเข็มนาทีบนหน้าปัดที่อาจไม่ได้เดินตลอดทุกวินาทีแต่ ไม่ว่าเราจะเงยหน้ามองนาฬิกาหัวใจครั้งใดมันก็ไม่เคยหยุดนิ่งอยู่ ณ ที่แห่งเดิม หากมันยังคงหมุนวนตามเข็มวินาที ที่บางคนเปรียบมันเป็นชีพจร ส่วนเข็มสั้นที่นานๆจะกระดิกทีคงเปรียบเหมือนการเป็นอยู่โดยรวมที่เราเองต่างตอบสนองด้วยการนำพาร่างกายและจิตใจไขว่คว้าเพื่อให้เวลาชีวิต หัวใจ ความรักของเราเดินไป จนสุดท้ายที่ถ่านนาฬิกาหมดลงชีวิตทุกอย่างที่เราเคยเปรียบเปรยก็คงหยุดตามไป นาฬิกาของเรายังคงหมุนไปพร้อมกับหลายๆคน บางจังหวะเราเคยเดินตรงกัน เราเคยมีช่วงเวลามีเข็มยาวที่ตรงกัน และปรับจูนเพื่อให้ไปตรงกับใครอีกหลายคน จนรู้สึกว่าเวลาที่เราหมุนพร้อมกันมันนิ่งพอที่ชีวิตจะหยุดลงและ นาฬิกาของเราก็กลายเป็นเืรือนเดียวกัน วันนั้น วันที่เราจะเลิกคิดถึงการเปลี่ยนแปลงอีกระยะหนึ่งหรือนานแสนนาน ท่ามกลางการเดินทางที่แสนพิเศษ อีกครั้ง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น