หาดชุมพรร้อนแดดแผดเผาจิต ยังครุ่นคิดถึงคืนรื่นรมณ์หนาว
ทะเลกว้างผืนน้ำสุดสกาว ป่านนี้ดาวในใจข้า...เป็นเช่นไร
กับแกล้มเบาเร้ารสสุราRED ไกลสุดเขตสายตาพาคิดถึง
พิจิตราคนไกลให้คำนึง อยู่ก้นบึ้งใจพี่มิวางวาย
แสงสุดท้ายลับเกาะเลาะทิวเมฆ ดั่งฟ้าเสกความงามข้ามมาหา
เงาสะท้อนหมู่นกพสุธา ถวิลหาแต่หน้าเจ้าโศกเศร้าจริง
เรือไดหมึกอวดแสงแรงลมคลื่น ยามค่ำคืนมืดมิดจิตเปลี่ยวเหงา
เป็นวิถีชาวเลเท่ห์ไม่เบา ทะเลเหงาแต่ยังเคล้าแสงจันทรา
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น