สองฝั่งทางฝากฝั่งฉวากเลค มีปุยเมฆน้อยใหญ่ให้มองหา
ก้อนกลมขาวดั่งหน้าเจ้าลอยมา สิ่งลวงตาพาเพ้อถึงเธอแล
ปลาทะเลหลากสีดูดีสวย ตามติดด้วยประการังสีสดใส
บ้างมาจากทะเลอันแสนไกล สัตว์น้อยใหญ่ไกลบ้านที่จากมา
ดั่งตัวพี่ห่างเหินเผชิญโศก วิปโยคจิตตรึคะนึงหา
จากเชียงใหม่ไกลน้องพิจิตรา เหมือนคนบ้าขาดคู่มาดูใจ
เวิ้งน้ำใหญ่ใสกว้างบ้างลึกตื้น เสียงสะอื้นหมู่นกที่ผกผิน
บอกพี่ว่าเจาคิดถึงจึงได้ยิน ฝากผืนดินบอกเจ้าข้าเหงาใจ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น