ถึงอ่าวนางกลางฟ้ามหาสุมทร ไกลแสนสุดเมืองเกาะเลาะริมเขา
อันดามันไข่มุกสุขใจเรา ได้ข่าวเจ้าคลายเหงาบ้างพลางยินดี
ออกเรือไปไกลฝั่งยังคิดถึง เฝ้าคำนึงถึงเจ้าเคล้าคลื่นหนา
ทะเลแหวกแปลกสวยสะดุดตา มวลหมู่ปลาสีสดสะกดใจ
ผืนน้ำใสเขียวฟ้าพาใจหวิว ลมพัดปลิวทิวเกาะเลาะหาดเหงา
หมู่ปลาเสือใหญ่น้อยร้อยพันเงา รุมกินเจ้าขนมปังฝั่งทะเล
ดำลึกบ้างตื้นบ้างข้างเรือน้อย ใจเหงาหงอยพลอยโศกชะโงกหิน
ทั้งหอยเม่นปลาดาวซบทรายดิน เหมือนได้ยินเสียงเจ้า "พิจิตรา"
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น