คลื่นลมแรงแสงดับลับขอบฟ้า ทะเลบ้าทรายทรุดสะดุดหิน
ฟ้าเริ่มมืดลาลับดับไอดิน นกโผผินบินสู่ประตูใจ
กุ้งทะเลปูม้าพากายอิ่ม ทั้งน้ำจิ้มหลากรสสดและใหม่
ปลาเนื้ออ่อนแดดเดียวเปลี่ยวเหงาใจ ซ่อนความในไร้คู่ดูทะเล
ทะเลดำช้ำรักหักใจโหย ลมพัดโชยโรยกลิ่นถวิลหา
จากเจ้าไกลสุดล่าพสุธา พิจิตราป่านนี้เป็นเช่นไร
จะคิดถึงคนทางนี้ที่ไกลไหม จะห่วงใยคนทางนี้ที่โหยหา
จะยังจำใบหน้าและแววตา ของคนบ้าคนเขลาเศร้าโศกใจ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น