ิback to the basic

แม้เส้นทางชีวิตอาจจะไม่หรู แต่ให้รู้ไว้เพียงว่าคนอย่างฉันสัญญาว่าจะรักรักเธอตลอดไป

อยากอยากที่จะลองถามว่าเธอพร้อมร่วมทาง เคียงข้างกันกับคนอย่างฉันหรือป่าว ....

          ภายในใจกลับมีภาระอันหักอึ้งขวางหน้าอีกแล้ว และต้องผ่านไปให้ได้ซะด้วยมันต้องเป็นไปได้ด้วยดี คงต้องรบกวนเพื่อนๆในการผ่านภารกิจครั้งนี้ ขอกำลังใจด้วยนะคะ แม่ สวาทcat แล้วเมื่อถึงเวลาที่สมควรเราจะได้เดินด้วยกันในหมู่ดาว

          ฉันไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้ดวงดาวจะหายไปไหน ฉันไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้โลกเราจะเป็นเช่นไรแต่ฉันก็รู้หัวใจของฉัน จะมีเพียงเธอท่ามกลางหมู่ดาวจะไม่มีความเหงาเข้ามากล้ำกลายเพลงนี้เพื่อเธอมันเป็นของเธอรู้ไหม ทุกคำที่กลั่นออกมาจากหัวใจ เราจะลอยข้ามฟ้า....ไปด้วยกันนะคะ Jantanee & Jadenathee

unstoppable

         มีเรื่องราวมากมายที่ยากต่อการตัดสินใจ ยากต่อการที่จะผ่านพ้นมันไป แต่ถ้าไตร่ตรองดูให้ดีมันก็ไม่ใช่เรื่องที่สลับซับซ้อนเกินที่จะเข้าใจถึงสิ่งกำลังจะเกิดขึ้นไม่แปลกที่จะริเริ่มลองรักใครอีกซักครั้ง ความรู้สึกนี้คล้ายๆว่าเคยได้เจอที่ไหนมาก่อน รึคล้ายๆว่าฉันกำลังจะเดือดร้อน เธอจะเป็นอีกคนรึป่าว จะเป็นอีกคนรึป่าว อย่างที่เค้าทำกันที่ผ่านมา เธอจะเป็นอย่างเดิมรึป่าว อย่างที่ฉันนั้นเคยเจอรึยังไง จะโดนอีกทีรึป่าว ... หวั่นใจเหลือเกิน
         ในช่วงเวลาที่เหมือนจะต้องรอคอยใครซักคนแต่กลับมีสิ่งดีๆเกิดขึ้นระหว่างความรู้สึกมันก็ยากที่จะปฎิเสธ เพราะเธอคงไม่รู้ว่าจริงๆแล้วเราแอบมีใจให้เธอในช่วงเวลานึงที่มันผ่านมาแต่ด้วยสิ่งต่างๆปัจจัยหลายๆอย่างไม่เอื้อ เวลาสถานที่และโอกาส จึงทำให้ยังไม่เกิดวันนี้ ขอพลังแห่งความรักความเชื่อจงอยู่กับตัวเราทั้งสอง ถ้ามันจะเกิดอีกครั้งขอให้มีแต่ความเข้าใจ แรงสนับสนุนจากฟากฟ้าที่มองไม่เห็นน้อมนำเราไปสู่สิ่งที่เราต่างก็ปรารถนา เฉกเช่น วันเวลาที่เราได้คุยเรียนรู้แลกเปลี่ยนกันด้วยความรู้สึกพิเศษ

         ขอให้รักต่อจากนี้ ให้รักเราผลิบานให้ฟ้าช่วยประทานพร ดลบันดาลต่อจากนี้ ให้สองเราผูกพันเกิดเป็นความทรงจำที่ดี

         เราคงได้พบกันบนดวงดาวของเรานะคะ ญ ผู้มีกลิ่นจัน = จัน - ทะ -นี

ถึงซับซ้อนแต่สวยงาม ทั้งขื่นขมและอมหวาน

         ค่ำคืนแห่งการหลงลืมสิ่งที่เป็นตัวเอง ล่องลอยอยู่กับความอบอวลของกลิ่นอายไร้สำนึกกับสองเราที่เนิ่นนานในภวังค์แต่แสนสั้นในความรู้สึก เป็นอีกวันที่ความสุขเหล่านั้นกลับมาในระยะประชิด ขอบคุณบรรยากาศค่ำคืนที่หวังว่าคงไม่ใช่ืคืนสุดท้ายมันจะแนบลึกนึกคิดไปมากมายกว่าที่เห็นและเป็นอยู่แน่ แต่คงต้องรอคอยให้อะไรๆมันชัดเจน เป็นเรื่องของเวลาที่ผูกติด เมื่อศักราชใหม่เริ่มคืบคลานเข้ามาถึงวันนั้นคงจะมีอะไรที่ชัดเจนในแงุ่มุมของความรักที่หลีกไกลได้กลับเข้ามาพบพานอีกครั้ง
         ขอบคุณที่เข้ามารับฟังความพยายามที่จะสื่อสารสิ่งที่อยู่ภายในให้ได้รับรู้ ขอบคุณที่เข้ามาทำให้รอยแยกเริ่มขยับเคลื่อนที่เข้าใกล้มากขึ้นและหวังว่าเธอจะมาสมานแผลร้ายลึกให้กลับมาจากอาการป่วยจิตเรื้อรัง และขณะเดียวกันขอโทษกับอีกฟากฝั่งที่หายไปคงเข้าใจเมื่อหัวจิตหัวใจมันเปิดกว้างก็พร้อมที่จะหักเหไปสู่หนทางที่ปรารถนายิ่งกว่า Thx & sorry


เจอมาร้ายดียังไงแต่ใจก็ยังต้องการในทุกๆวันโลกหมุนด้วยความรัก...by Crescendo

ถ้าในโลกนี้ไม่มี...

       จะเอาดวงใจฉันค้นใจเธอให้เจอะสิ่งที่เธอนั้นเก็บไว้ ถ้าเธอมีคำนั้นไว้ในใจเธอทำไมไม่พูดมันออกมา
ฉันรู้เหมือนที่เธอรู้ ว่้าความรักต้องใช้วันเวลา...จะอยู่เพื่อจะฟังคำนั้นนั่นคือรางวัลที่ปรารถนา คุ้มค่ากับการค้นใจของเธอ

        ตื่นมากับความทรงจำเลอะเลือน จำได้เพียงว่าเมื่อคืนได้รับรู้ความรู้สึกที่หลอกหลอนตัวเองอีกครั้งกับสิ่งที่ทำลายและสร้างสรรค์สิ่งต่างๆมากมายบนโลกใบเล็กๆใบนี้ ถ้าในโลกนี้ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าความรักทุกๆคนรวมถึงเราก็คงไม่มายืนถึงจุดที่สูงชันและหนาวเหน็บแบบนี้ บ้างก็เปรยว่าความรักเปรียบเสมือนเหมือนอากาศ ที่มันช่วยหล่อเลี้ยงให้ทุกชีวิตได้คงอยู่ มีลมหายใจ โลกหมุนด้วยความรัก...

        แต่กับวันนี้วันที่ต้องฉุกคิดกับก้าวต่อไปของความรักที่กำลังจะเข้ามาทบทวนตัวเองหลากหลายมิติก็มองไม่เห็นว่าถ้าเกิดขึ้นจริงเราจะควบคุมและอยู่กับมันได้อย่างมีความสุขอีกครั้งรึป่าว เหมือนจิตใจห่างเหินกับความรักใคร่ที่แนบสนิทใจแบบที่คนส่วนใหญ่ในโลกนี้เค้าเป็นกัน ความเข็ดขยาดกับหลายครั้งทำให้รู้สึกหวาดหวั่น แต่จะเกิดอะไรต่อไปก็คงไม่ทำให้ความเชื่อในตัวตนและความสัมพันธ์เกิดการกระทบกระเทือนไปได้ จงอยู่กับสิ่งที่ผ่านเข้ามาให้มีความสุข

       สสารที่มีในโลกเมื่อเทียบกับปฎิสสารที่อยู่ในจักรวาลมันเทียบกันไม่ได้ เช่นเดียวกันกับความคิดเล็กๆกับความรักที่มืดบอดยังอ่อนด้อยเมื่อเทียบกับเรื่องราวของความรักมากมายที่อยู่ในโลกนี้ ไม่รู้ว่าเธอจะคิดอย่างไร เมื่อจิตใจมันเกือบจะเตลิดเปิดเปิง อย่ามาทำให้เป็นแบบนี้ได้รึป่าว เหมือนจะนิ่งกับความสัมพันธ์แต่ข้างในมันยิ่งกว่าพายุสุริยะเธอรู้รึเปล่า

สิ่งที่ฉันเป็น

อะไรอะไรเดิมๆแต่สิ่งที่กำลังจะเปลี่ยนแปลงไปมันกลับไม่ได้ทำให้เรารู้สึกกระตือรือร้น น่าแปลกที่ความทรงจำดีๆมันเลือนลางจางหาย เหลือเพียงเงาบางซ่อนตัวอยู่ในก้านสมองส่วนสูญเสียการควบคุมด้วยซ้ำไป 

การต้องต่อสู้กับตัวเองนี่มันเจ็บปวดท้าทายดีแท้ "ลับแลแก่งคอย" อีกเล่มของซีไรท์ ที่อ่านทีไรก็สำเหนียกในชีวิตซะจริงนะมึงเนี่ย 

ทุกๆวันและทุกๆเรื่องราวที่ผ่านนอกจากบ่นกับชีวิตความท้อแท้และรักไร้หลักแล้วแทบจะหาสิ่งที่เป็นคุณูปการต่อชีวิตไม่เจอ

เวลาระยะทางและจักรวาลไม่อาจขวางกั้นสิ่งที่อยู่ข้างในการยืดหดของห้วงเวลาอาจเกิดขึ้นได้ตามทฤษฎีที่ขัดแย้ง แต่จะมีใครที่จะข้ามผ่านช่องว่างแห่งห้วงอารมณ์มนุษย์ที่สลับซับซ้อนไปสู่ความสุขปลายแสงอุโมงค์อันมืดมิด บัดนี้สิ่งที่หล่อหลอมความนึกคิดมันสุขงอมมากแล้วแต่ยังไม่เห็นหนทางที่จะปลดปล่อยพลังงานที่สะสมเก็บงำกับความหลังเลวร้ายร้อยเรื่องราวกับสิ่งที่ผ่านมาวันนี้มีข้อแม้ทางธรรมชาติอยู่หลายสิ่ง ก็คงเป็นอีกแบบฝึกหัดนึงที่ต้องการคำเฉลย 

ขอโทษที่หลายครั้งหลายคนยากจะเข้าใจสิ่งที่เป็นอยู่ มันยิ่งใหญ่เกินกว่าจะมีซักชีวิตที่ต้องรองรับเรื่องราวตัวตน เพราะมันคือ"สิ่งที่ฉันเป็น"

Internal factor

ภายใต้ความฮาและขำของการสนทนาน่าจะมีสิ่งที่อยู่ภายในเป็นความสัมพันธ์ที่ซ่อนเร้นในภาวะความกดดันรอบด้าน กำลังจะเกิดอะไรขึ้นรึป่าวสัญชาตญาณแห่งความรักมันบอก ว่ามาแรงแซงโค้ง แต่ก็ขึ้นอยู่กับหลายๆอย่าง คิดไปเองก็จิตป่วย ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามเหตุและผลของลำดับเหตุการณ์ละกันนะคะ

ความสนใจและใส่ใจ กับข้อความต่างๆทำจิตใจหวั่นไหวว้าวุ่น แม้จะไม่มีสัญญาณชัดเจนแต่ก็ทำให้อีกฟากนึงมันมืดบอด เหมือนจะแอบหายไปแต่วันที่ฟ้าเปลี่ยนสีกลับเข้าสู่สภาวะเดิมแล้ว เราจะกลับมา หนทางแยก2แพร่งมันไม่มีสิทธิ์เลือกรูปแบบความสัมพันธ์แต่มีสิทธิ์ที่จะรับรู้ถึงความรู้สึก ของแต่ละฟากฝั่ง ก็ยังไม่รู้...แต่ให้เธอลองคิดดูสิ่งที่ฉันทำ เธอไม่ต้องกลัวมันแค่เรื่องของหัวใจ และฉันเองก็อาจจะไม่ใช่เธอแค่ลองเปิดรับหัวใจของฉันหน่อยจะได้ไหม

น่ารักแต่ยังรักไม่ได้เพราะขีดจำกัดบางอย่างให้เธอเข้ามาให้สุดเส้นทางแล้วฉันจะห่อหุ้มทุกอย่างไว้จนเธอออกไปจากใจฉันไม่ได้ เข้าใจมั้ยค่ะ

Parallel Equation

เย็นย่ำกับความสัมพันธ์แบบเส้นขนาน รู้ทั้งรู้ว่าไม่มีทางมาบรรจบกันแต่ก็ยอมทุกข์ทนบนความสุขชั่วครั้งเธอก็น่ารักในแบบของเธอใครบ้างจะไม่หวั่นไหวไปกับท่าทีปนกับธรรมชาติของอุปนิสัยที่เราก็คุ้นเคยในรูปแบบที่สร้างความสุขภายในได้เป็นอย่างดี เสน่ห์หา มันเป็นแบบนี้เองหรือ อยู่กับความสดใสที่ถูกปลดปล่อยออกมาภายใต้ภาวะกดดันทางตัวตนและครอบครัวของเธอคงมีความสุขดีนะ ดีใจด้วยที่มีส่วนสร้างความสุขเล็กน้อยเช่นเดียวกันเหมือนเป็นการแลกเปลี่ยนเติมเต็มให้แก่กัน

แต่ย้อนกลับมามองในความเป็นจริงสมการแบบนี้คงไม่มีน้ำหนักมากพอหรืออาจไม่มีตัวแปรใดเลยด้วยซ้ำเพราะในแง่ความเป็นไปได้ทั้ง2เส้นที่มีอยู่ตอนนี้ก็เป็นได้แค่ปัจจัยภายนอกห่างๆไกลๆที่มีอิทธิพลตอนที่ดวงอาทิตย์ดับแสงจันทราเลือนหายในคืนเดือนมืด เมื่อรัตติกาลสว่างจ้าดาวดับดวงนี้คงต้องโคจรหลุดลอยออกไปอยู่ในต่ำแหน่งเดิมของมัน คิดถึงคนมีเจ้าของก็ต้องเป็นแบบนี้ เจอกันช้าไปแต่ดีกว่าไม่เจอแค่นี้ก็มีความสุขดีแล้วนะคะ 

ตอนนี้ความรู้สึกถูกแชร์ซ้ายขวาไม่เข้าใจเหมือนกันกับสิ่งที่เธอทั้งสองเป็นอยู่ตอนนี้ขอรับความเสี่ยงนี้ไว้เองละกันนะคะจะจบจะเจ็บยังไงก็คงได้เท่าที่เป็นอยู่ทุกวันนี้เพราะมันไม่มี ไม่มีตั้งแต่แรกของความสัมพันธ์ของเราแล้ว