โชคชะตากับการนำพาของสรรพสิ่งที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า บางครั้งก็เล่นตลกกับชีวิตคนจนเราไม่อาจคาดเดาทิศทางความน่าจะเป็น เริ่มจากการกำเนิดชีวิตความเป็นอยู่การหล่อเลี้ยง มองเห็นประสบพบเจอสิ่งใดในชีวิตล้วนโทษโชคชะตาฟ้าดิน บ้างก็ว่ามีคนขีดเขียนไว้ให้มันเป็นเช่นนั้น แต่ไม่เคยทบทวนถึงเหตุและผลที่มาที่ไปของเหตุการณ์ความเสี่ยงในการผูกเรื่องราววงจรชีวิตที่เชื้อเชิญนำพาิส่งต่างๆมาร้อยเรียงจนเกิดผลส่งตามสภาวะปัจจัยที่เป็นหลักเหตุผล ที่แท้มันก็เกิดจากตัวเราเองทั้งนั้นที่สร้างรูปแบบโชคชะตาของเราเอง กำกับและแสดงออกมาในโลกความจริง เปิดกล้องเรื่องใหม่ ถ่ายทำฉากจบ มีงานเลี้ยงและเลิกลากันไปหลายร้อยเรื่อง ไม่มีสิ้นสุด
"โลกคือละครทุกตอนต้องแสดง ทุกคนทนไป อย่าอาลัยยิ้มกันสู้ไปจะได้สบาย" วลีนี้คงใช้ได้ไปจนกว่าเราจะตายจากกัน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น